Molenheide madness

Het is voorbij, dat mid-weekje Molenheide. Van maandag tot vrijdag. We hebben er erg van genoten! ’s Morgens wel beperkt en wat aan ons huisje gekluisterd door de kleine haar tuk, maar dan wel de hele middag vrij. De laatste tijd slaapt onze dochter niet meer ’s middags. Ze staat op rond 7u en besluit dan nog verder te maffen van 9u tot 11u30, soms 12u. Dat beloofd voor later. Zal ze wel mee hebben van haar mama, soms moet ik me echt door de ochtenden slepen. Molenheide, een waar paradijs voor kinderen. Vroeger gingen wij zelden op reis. Telkens als ik wegga ben ik dan ook zotcontent, ik voel me zelfs euforisch in de plaats van al die spelende kinderen. Speeltuinen binnen en buiten, zwembaden, fonteinen buiten, talrijke parken in de streek met nog meer speeltuinen. Je kan er gerust meer dan een midweekje mee vullen. We zitten dan elkaar aan te kijken en haast te verlangen tot A. wat groter is, dat ze mee kan profiteren van al dat leuks. Waarschijnlijk zullen we de verre reizen een eindje achterwege laten. Maar als ons kind happy is dan zijn wij ook happy nietwaar. Een voordeel van Molenheide is, dat je nu in een erg modern gedeelte terechtkomt met huisjes die er slechts enkele jaren staan. Klein maar alles wat je nodig hebt is er. Behalve vanaf vrijdag in huisje 605. Wij hebben het voor elkaar gekregen om de glazen schaal van de combi-microgolf naar de knoppen te helpen. Hoe, vraag het me niet. We maakten ribbekes en hebben wat gefoefeld met de knopkes. Goeie ribben! Kapotte glazen ronddraaiende ding. Krak in twee. En ik mocht het gaan uitleggen aan de receptie. De kleine is nog te klein om het op haar te steken en de hond kan het ook niet gedaan hebben.
Verder dan wandelen, dieren bezichtigen (om A. dan luidkeels ‘aaaah’ ‘eeeh’ te zien roepen) en dagelijks gaan zwemmen (lees: in het kabouterbad zitten naast A. die vrolijk zit te pletsen) hebben we ook veel gegeten. Maar echt. Veel. En gedronken. Een ware fret en zuipweek. Cava, bier, Aperol spritz, nog meer cava. Hapjes, pizza, bagettes, lookbroodjes, kippenboutjes, chips, nootjes, koeken. Ik moest op een avond overgeven van te veel koeken te eten. Een waar dieptepunt. Zucht. Ik word net als mijn moeder, en ik mag het zeggen want ze heeft het zelf gezegd. Op en af met de kilo’s. Hoewel zij fantastisch bezig is en 7 kilo lichter is weeg ik er nu 80. Ik schaam me hier echt wel voor! En ja, morgen is het weer regimetijd. Dubbel zucht! Vandaag begonnen we nog de dag met een aan huis geleverde ontbijtmand. Koffiekoeken, pistoleetjes, kaas en hesp, chocolade, yoghurt, peperkoek, chocolademelk en fruitsap, baby bells, la vache kiritkaasjes en wat fruit om het goed te maken. Deze middag taarten om liefste zijn verjaardag te vieren en deze avond zijn lievelings gerecht: hesperolletjes. Met lekkere puree. En ik mag hopen dat ik nu eindelijk eens karakter heb om werkelijk wat slanker en fitter, gezonder te worden! Misschien zal het ooit lukken. Zoals bij het roken. Na zoveel keer stoppen is het ook eindelijk gelukt. Ik moet wel nu, want ik heb geen enkele lange broek meer die me past, behalve die maatjes groter die ik noodgedwongen moest kopen en die nu na die week terug ferm spannen. En die zitten in de was!
Vrouwen en de eeuwige strijd tegen het gewicht, zal het ooit eindigen? 🙂

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s