Grootouders

Daarnet belde ik met mijn mama. Ik hoorde dat mijn zus met haar kindjes deze namiddag naar mijn meme gaat. Vanbinnen slaak ik een zucht. Een eindje geleden belde ik of we op bezoek konden komen en het mocht niet. Oke, er is het een en het ander gebeurd en ik begrijp dat meme rust nodig heeft. Ze is moe zegt ze en ze zal zelf wel bellen. Ik weet dat ze dat niet zal doen. Toen mijn ouders uit elkaar gingen dan lieten wij ook een paar grootouders achter. Die hebben we jaren enkel om de 14 dagen gezien toen we er gingen eten wanneer we naar ons pa moesten. We speelden er ook nu en dan. Daarna toen we opgroeiden, en in onze tienerjaren kwamen werd de kloof enkel groter. We zagen elkaar een eind niet. Toen ik een serieus lief had begon ik de bezoeken terug op te starten. Ik ben altijd al een familiemens geweest en vind dat wel belangrijk. Met D. gingen we regelmatig. Nu mogen we niet. Dat mijn zus wel mag gaan, dat steekt wel een beetje. Zij is er wél opgegroeid en heeft een hechtere band. Ze is ook maar enkele dagen in het land meer dus dat zal er ook wel mee te maken hebben. Mijn mama’s mama heb ik nooit gekend. Die stierf op jonge leeftijd aan longkanker. Soms wenste ik dat ik háár wél gekend had. Ze was een strenge maar lieve mama, volgens mijn mama. En ze had zo graag kleindochters gehad. Misschien ging ik met haar wél een hartige oma-kleindochter band hebben. Mijn andere grootvader die heb ik bijna nooit gezien in mijn kinderjaren en daar heb ik dus ook geen echte opa-band mee. Een band dat smeed je, jaar na jaar en die verdien je niet zomaar vind ik. Hoewel ik mijn opa dan wel nu en dan zie als hij op bezoek is bij mijn mama en hij komt steevast naar het moederhuis als er een achterkleinkind geboren is. Dan houdt hij ze trots in zijn armen en poseert maar al te graag voor de foto. Hij is blij als de familie samenkomt. En ook al is het voor hem soms te druk, hij is er en geniet er van om de familie samen te zien. Dat vind ik ook altijd de max. Nieuwjaren met de familie. Elk jaar met nonkels, tantes neven en nichten en de steeds groter wordende bende. Taart eten en veel te veel drinken 🙂 Wat grootouders betreft, zelf zie ik me al roeren in de kookpotten, wachtend op mijn kinderen en kleinkinderen die komen eten 🙂 Aan een lange tafel met veel rumoer. En smeden maar.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s