The wish list

Een blogje van Carrie gaf mij inspiratie voor deze blog. Het gaat deels over ‘de kleine dingen’ die je doet voor elkaar en het zijn net deze dingen die ervoor zorgen dat een relatie blijft duren. Bij mij toch πŸ™‚ Zo vroeg D. deze week of ik eens een halve kip wilde halen, zo eentje van uit de oven. Het mocht gerust van de Spar komen. Liefst met een bokaaltje hak appelmoes mousseline en patatjes. Donderdag ging ik boodschappen doen. Er is een soort ‘wish list’ ontstaan die ik bijhoud ivm de vraag ‘gaan we dΓ‘t eens eten?’ Een kipje van de markt is lekker, maar geen haar op mijn lijf die er aan dacht om die halve uitgedroogde kip te kopen die trouwens ook erg duur uitvalt. De smartphone werd geraadpleegd, google en hoe kan het ook anders dat Jeroentje klaarstond met een goed recept. Mijn talenten als time-manager (soms ver te zoeken maar nu en dan lukt het) werden terug op de proef gesteld. Graag wou ik voor mezelf en onze dochter verse appelmoes maken en daarbij moesten de patatjes nog gesneden worden. Die dag moest ik werken tot 12u, tegen 12u30 de kleine halen van de opvang, in bed stoppen en om 15u15 vertrok ik pas naar de winkel (de middagdut..). Om 16u moest ik aan de kip beginnen rekening houdend met de kooktijd. Terwijl de kip in de oven zat werd er ‘vier uur dertigtje’ gegeten, was uitgehangen samen met de dochter (die heel flink en schattig de wasspelden aangeeft :-)), wat opgeruimd, appelmoes gemaakt en nu en dan in potten geroerd. Bij thuiskomst van zijn werk konden we bijna direct eten. Na het eten bleek de oorlog terug uitgebroken en was de keuken blijkbaar ontploft, moest de kleine nog in bad en moest D. nog naar het huis, wat anders, gaan werken. Toen ik beneden kwam met de kleine was het al terug tijd voor haar fles en moest de keuken nog opge.. Toch niet, dat had hij al gedaan πŸ™‚

De laatste tijd lopen we elkaar voorbij met ons werk, de zorg voor de kleine en de werken in ons huis. Het is telkens een soort aflossysteem waar we zelden een gaatje vinden om bij elkaar te zijn. ’s Avonds als we gaan slapen, om 21u30-22u zijn we beiden bekaf. Al twee maand en half leven we naast elkaar. Gelukkig is het einde in zicht…

Geven en nemen en de kleine dingen doen het werken denk ik πŸ™‚ Dure cadeau’s, constant smsen en bellen is niet aan ons besteed. Hoewel de druk op de ketel soms wat stijgt.. die zal verdwijnen zijn als we terug in ons eigen huis kunnen. My god ik verlang!!

Staan nog op de wishlist:

Koeientong in tomatensaus, eend, stoofvlees met frietjes,…

Advertenties

8 gedachtes over “The wish list

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s