Wie ben ik, wat wil ik, waar wil ik naartoe

We zijn beland bij les drie van week 1.

Een moeilijke les hoor. Eentje waar ik toch wel even over heb moeten nadenken. Waar ik eigenlijk nog over aan het nadenken ben, terwijl ik dit schrijf. Over wie de ideale lezer is. En hoe ik die ideale lezer kan omschrijven. En als ik die ideale lezer omschreven zou hebben, hoe ik die voor ogen kan houden als ik eventjes moeite heb met schrijven. Dan zou ik mij tot die ideale persoon kunnen richten.

Maar dat wil ik niet.

Ik wil diversiteit, hoewel dit ook misschien niet mogelijk is in een blog. Misschien zijn de meest succesvolle blogs, diegene die om en bij hetzelfde onderwerp blijven? En die daar ook heel veel over weten, en die kennis doorgeven aan hun volgers.
Maar wil ik wel succesvol zijn? Ik weet het niet. Het is niet mijn doel om veel volgers te hebben, maar toch heb ik graag dat mensen reageren. Gewoon, omdat ik dat leuk vind. Waarom eigenlijk? Wil ik reflecteren over mezelf en hopen dat anderen ook zo zijn? Wil ik dat anderen goedkeuren dat ik zus of zo ben. Of wil ik dat anderen kritisch zijn zodat ik kan leren?

Ik weet het niet. Ik ben er nog niet uit.

Het liefst van al wil ik verschillende ‘soorten’ lezers. Jong en oud, single of samen, man of vrouw, dokter of verpleegster, of opvoedster, of strontraper achter de trein. Maakt mij eigenlijk niet uit. Ik wil gewoon kunnen schrijven, over alles. Ik spits me nu nog te weinig toe op eigen hobby’s en interesses, daar ben ik me wel bewust van, en daar wil ik ook wel aan werken. Ik wil niet enkel schrijven over hoe mijn thuisleven er aan toe gaat of hoe het was om ziek te zijn. Ik wil ook schrijven รฉn tonen over hoe ik graag kook en wat ik doe met eten. En hoe leuk ik het vind dat ik mensen kan blij maken met een lekkere maaltijd. Of hoe ontspannend ik het vind om te geocachen, wat een leuke wandelingen we daarmee soms maken, hoewel we het de laatste tijd wel wat verwaarlozen. Of, hoe het gaat met onze veranderingen in ons huis. Hoe de kleine week na week veranderd en hoe ik nadenk over een gezin met vier.

Wat ik misschien wel graag zou willen bereiken met deze blog, is goodies krijgen, die te maken hebben met ‘eten’ en ‘koken’, en daar over bloggen. Dat lijkt me leuk en echt iets voor mij.

Dus, ideale lezer, voor mij hoef je niet zo ideaal te zijn. Wees gerust vandaag een 50 plusser en morgen een bezige twintiger. Ge moogt zelf de grootste nerd zijn van het heelal of de gekste playboy van ’t stad. Ik bรฉn wel benieuwd wie je bent maar ik hoef het (nog) niet persee te weten.

Waar ik nu wรฉl benieuwd naar ben, is waarom je deze blog volgt. Noem mij onzeker (en dat ben ik wel een beetje), maar ik zie mezelf soms niet als een supergoede blogger te zijn. Ik heb integendeel vaak twijfels over hetgeen dat ik post. Soms vraag ik me af of dit wel goed genoeg is. Of, als het literair wel juist in elkaar zit. Of ik niet teveel schrijffouten maak en of de onderwerpen wel de moeite waard zijn om over te schrijven. Maar daarom volg ik dan ook deze cursus, om mijn best te doen, hier een leuk plaatsje van te maken.

En als je mij wil volgen, dan ben ik zeer blij. En als je eens wil reageren, dan ben ik misschien nog een beetje blijer. En als je mij niet meer wil volgen, dan zal ik toch wel een beetje spijtig zijn.

Verder was er nog de vraag waar ik de grens trek qua privacy. Iedereen mag weten wie ik ben, wie mijn vriend is en hoe mijn dochter heet. Iedereen mag foto’s zien, mag mij op Instagram volgen. Ik schrijf nogal vlug over wat ik voel en meemaak. Maar ik probeer niet te diep te gaan, want ik wil niemand afschrikken. Maar dat is dan ook weer een dubbeltje op zijn kant, want ik wel langs de andere kant ook een beetje sensibiliseren, over het D-woord. Hoewel dit niet mijn hoofddoel is…

U leest het. Er werd nogal nagedacht he! Amai! Het is sinds mijn opleiding geleden dat ik nog zo veel gereflecteerd heb over mezelf! En dat dat zegt al veel, het moet zijn dat ik hier wel veel goesting voor heb, want ik heb er bijna een trauma aan overgehouden, aan dat reflecteren op ’t school.

Laat ons gewoon alles eens laten bezinken. Wat u betreft, mijn beste lezer. Ge moogt gerust wat reageren, maar je mag voorlopig ook wel nog wat lurken. Het is je gegund ๐Ÿ™‚

Advertenties

15 gedachtes over “Wie ben ik, wat wil ik, waar wil ik naartoe

  1. Ik denk juist dat niet teveel nadenken en je hoofd leegschrijven de sleutel tot succes is ๐Ÿ˜œ, ik volg je juist omdat je leuk schrijft, boeiend, gevarieerd en ik ben een 40-plusser met puber en saaie job ๐Ÿ˜œ๐Ÿ˜œ๐Ÿ˜œ

  2. Ik ben zelfs een 55plusser met een job, een leuke vrouw en woon in de mooiste stad van Vlaanderen. Waarom ik hier kom? Omdat ik mijn abonnement voor 2015 heb betaald en je stukjes niet steeds om hetzelfde onderwerp draaien (dat zou ik saai vinden).
    Zoals mijn voorgangster schreef hierboven: niet teveel nadenken, want dan krijg je een geforceerde weblog, vooral jezelf blijven!

  3. Gewoon schrijven wat je kwijt wilt lijkt me al een goeie standaard. Ik ben me er van bewust dat er mensen zijn die bij mij ook niet alles gaan lezen, maar ik lig daar niet wakker van.
    Ik ben trouwens net 46 geworden, woon in een Oost-Vlaams boerendorp, heb twee grote dochters, mijn burgerlijke staat is een triestig woord maar ik ben gelukkig met mijn lief van bachten de kupe.

  4. Jill zegt:

    Ik kom nog altijd regelmatig eens piepen op jouw blog. Ik kan een gezin van 4 alleen maar aanraden ๐Ÿ˜‰ We gaan nu trouwens ook geocachen, heel leuk om te doen!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s