Studiekeuze

Ik las het al bij Mrs. Brubeck en Carrie.

Een studiekeuze is niet simpel. Hoe kies je een richting voor jezelf of hoe kiezen je kinderen voor iets wat later hun toekomst zou moeten zijn? Ik zou wel graag eens weten hoeveel mensen er in dezelfde richting blijven van welke ze gekozen hebben. Als kind is het moeilijk om een keuze te maken en de keuze wordt vaak voor jezelf gemaakt. Hoewel ik zal proberen, hoe jong ze ook zal zijn, haar te proberen betrekken in die keuze, voor zover dat mogelijk (en duidelijk) is.

Ikzelf ben van het lager doorgestroomd naar het sociaal technische. Mijn moeder maakte de juiste keuze want ik ging graag naar school. Ik kon er creatief bezig zijn, we hadden kooklessen, wat ik erg graag deed, de vakken waren theoretisch gezien haalbaar. Toen ik ouder werd wist ik dat ik de keuze ging maken tussen twee dingen: medisch secretaresse of leerkracht lager. Twee verschillende dingen. In het derde middelbaar leerde ik mijn, nu nog altijd, beste vriendin kennen. We waren onafscheidelijk. Toen het vierde middelbaar op zijn einde liep, zei ze dat ze ging veranderen van school. Ze ging ‘jeugd- en gehandicaptenzorg’ volgen. Ik stond aan de grond genageld. Hoe kwam ze daar nu bij?? Wij hadden op onze leeftijd geen enkele voeling met die mensen. Toen we op inleefdag gingen naar de voorziening (waar ik nu werk), stonden we liefst zover mogelijk van ‘die gasten’.

Mijn beste vriendin, weg. Ik kon het niet laten gebeuren. Dus ging ik naar huis en zei: ‘Ma, ik wil van richting veranderen’. Ze begreep niet van waar dit kwam. Ik gaf er een draai aan, zei dat ik er goed had over nagedacht, terwijl ik eigenlijk gewoon mijn beste vriendin niet kwijt wilde.

In het vijfde middelbaar zat ik dus in Kortrijk in school. Mijn moeder moest financieel meer bijspringen want nu moest er een treinabonnement betaald worden. Bij ons was dat niet evident, maar ze deed het met veel plezier. En zo gingen we, samen met nog een andere heel goede vriendin, elke dag op en af. We hadden de grootste leute. Jammer genoeg zaten we niet in dezelfde klas. Maar ik, ik ontdekte.

De school: minder regels, meer vrijheid. Vroeger moesten we als de bel ging, met zijn allen in de rij gaan staan. Stil zijn, om dan gedrild naar de klas te gaan. Nu ging de eerste bel, en je moest zorgen dat je bij de tweede bel de klas in was. Op je eigen tempo, zonder begeleidende leerkracht. Dat systeem werkte perfect.

De leerlingen: In mijn vorige school werd je afgerekend als je ‘anders’ was. Iemand in het zwart gekleed of iemand met dreadlocks, uit den boze en garantie gepest. In deze nieuwe school waren er van alle soorten. En niemand die iets zei. Iedereen werd naar mijn weten aanvaard zoals hij was.

Verantwoordelijkheid: Vroeger was ik een sloddervos. Ik was weinig in orde. Hadden we iets nodig van de tekenles, vergeten. Moesten de boeken gekaft worden. Half gedaan. Taak indienen? Te laat… In deze school was je verantwoordelijk voor je eigen gerief. Zo moest je bijvoorbeeld al je toetsen zelf bijhouden. Was je ze kwijt? Dan waren je punten ook foetsjie. Ik leerde hier dus organiseren, sloeg een resem mapjes in en klasseerde plichtsbewust. In orde was ik.

De vakken: Vakken als psychologie, pedagogie werden geïntroduceerd. Toen wist ik dat dit mijn ding was. Ik deed dit erg graag.

De stage: In het begin een tegenvaller. Ik zat in las A, dus ik moest als eerste kiezen. Na bijna geen enkele inleiding in de opleiding. Zonder enige ervaring koos ik voor bejaardenzorg. Ik leerde dat dat mijn ding niet was.. Ik slaagde dan ook niet voor mijn stage en had 45%.

Ik werd geadviseerd om een andere richting te kiezen, dit was niets voor mij, zeiden ze. Die fase in mijn leven had ik het om bepaalde redenen erg moeilijk. Dus ik wist dat ik me daarom niet op school kon concentreren. De theorie sprak me enorm aan, dus ik luisterde niet en deed gewoon voort.

De tweede keer vijfde middelbaar haalde ik 65 en in het zesde slaagde ik met glans, 80%.

Ik ging naar het Katho, het eerste jaar. Ik slaagde niet. Wederom dezelfde redenen. Het was pas toen ik ging samenwonen dat ik alsnog de stap zette en in alle rust… werken met studeren combineerde, om dan toch uiteindelijk dat A1 diploma te halen.

Wat begon als een puberale ‘keuze’, eindigde in de job die ik graag doe.
Ik vraag me eigenlijk af hoe de meeste mensen tot de job gekomen zijn die ze nu hebben… Zelf gekozen? Gestudeerd? Toevallig ingerold? Ik ben benieuwd!

Advertenties

14 gedachtes over “Studiekeuze

  1. Ha, hier nog een sociaal geval! Na mijn middelbaar vol moderne talen koos ik resoluut voor den IPSOC en heb er meteen mijn draai gevonden. Mijn stage was de max, het voelde totaal niet als werken, dus ik ben overal gewoon doorgerold. Wat een verschil met het middelbaar. Daarna heb ik een twaalftal jaar bij volwassenen met een mentale handicap gewerkt en nu al bijna veertien jaar in commercieel bedrijf, maar wel met blinden. Ik moet hier ook nog eens over bloggen, denk ik, er valt zo veel over te vertellen.

  2. Ik wilde toen ik van de havo afkwam vooral gaan werken, maar niemand zat op mij te wachten toen. Dus toen maar een opleiding tot secretaresse gaan doen en nu heb ik de leukste baan van de wereld met een paar raakvlakken op dat gebied.

  3. Ik heb er indertijd niet echt veel over nagedacht. Gaan doen wat me op dat moment leuk leek en dat is goed meegevallen. Dan in mijn eerste job gerold – wat niet vele met mijn studies te maken had – en zo langzaam verder geëvolueerd…

    • Ja ik dat er vele zijn die een job hebben waar ze niet voor geleerd hebben. Mijn vriend ook. Zonder ervaring ergens binnen geraakt, interne opleidingen gevolgd en nu een mooie job. Tbelangrijkste is toch dat je goed voelt bij wat je doet. Gestudeerd of niet.

  4. Wel, ik heb me ook laten leiden door mijn ouders, en niet doorgebeten toen ik zei dat ik nog toerisme verder wou doen. Jammer, maar ik heb ook geen spijt van het feit dat ik hotelschool gedaan heb.

  5. ik heb gewoon Handel gevolgd, maar mijn job heb ik pas na jaren ervaring “ontdekt”. Voor wat ik doe (extrusie) bestonden indertijd trouwens geen opleidingen.
    Ik heb zelf ook nog wel hogere studies aangevangen, maar dat bleek een totaal verkeerde keuze. Ik ben altijd goed geweest in talen, en had in die richting moeten verder gaan. Maar ik koos voor de toekomst, informatica, wat na enkele maanden te hoog gegrepen bleek.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s