De geschifte buurman

Ik zal beginnen met: vooroordelen zijn voor niets goed. Ik probeer ze dan ook zoveel mogelijk niet te hebben of mij er toch zo weinig mogelijk door te laden leiden. Het goede in de mens enal… Ik ben nu ook geen moeder Theresa maar ja, ik geef mensen kansen. Teveel soms ja. Oké, soms goedgelovig..Ja, ’t is al goed ik ben soms wat naïef! Maar kijk, ’t heeft ook zijn voordelen hoor!

Onze buren waren op het eerste zicht, hoe zou ik het zeggen.. ‘anders’ dan wij. Uiteindelijk bleken dat vriendelijke mensen te zijn, op hun manier. Hun eigen vreemde manier… Het huisje werd verhuurd via een sociaal verhuurkantoor. De man was hardhorig. Hij riep dus veel, hij had ook vaak zijn hoorapparaat niet in. Maar op zich, geen verkeerde mensen.. Die zoon stak nu en dan eens iets uit, maar door direct de confrontatie aan te gaan en een goede verstandhouding te hebben van in het begin, met een respectvolle houding, vonden we een manier om hen te aanvaarden.  Uiteindelijk verhuisden ze naar een nieuwe woning van ons onderdak, nadat ze jaren op de lijst stonden. Nu wonen er andere en ondertussen werd de woning opgeknapt en via de gewone weg verhuurt. Ik ben er zeker van dat er mensen deze woning niet hebben willen kopen, vanwege onze oude buren. Ondertussen hebben wij ook met onze nieuwe, een goede verstandhouding.

Maar het gaat hier eigenlijk over het tegenovergestelde.

Ik ging gisteren mijn dochter halen, na een lange rit op de autostrade, bij de kiné waar mijn moeder zat. Ik ging oorspronkelijk de kleine gaan halen om 17u bij haar thuis maar was te laat. Ik was namelijk om 15u15 vertrokken na mijn werk vanuit Poperinge naar Stasegem om iets af te halen dat ik tweedehands had gekocht en tegen 17u10 stond ik terug in Ieper… Een zwaar accident zorgde ervoor dat ik een half uur in de file stond. Een half uur!!! Man man man, diegene die elke dag in de file staan, pfff je moet het eigenlijk maar zien zitten. Ik ben dat niet gewend, sta zelden in de file. En hoor mij hier klagen…foei! Ik was dan ook verbouwereerd toen ik, stilstaand in die file, getuige was van hoeveel onnozelaars er via de pechstrook toch maar vlugger vanaf willen zijn. Eventjes later kom je ze dan terug tegen, staande in de file, op de pechstrook!?! Beseffen die mensen dan niet dat elk andere hulpverlener niet meer doorkan, moest er zich iets ergs voordoen. Dikke boetes mogen ze krijgen, die pipo’s.

Maar daar gaat het eigenlijk niet over!

Ze was dus mee naar de kiné en ik wilde ze daar niet laten, gewoon, ze is twee enal… die kleine koters zijn onvoorspelbaar. Voor hetzelfde geld is ze zo mak als een lammetje maar langs de andere kant is ze in staat het kot af te breken (maar ik heb niet te klagen hoor).

Ik ken de kinésiste en ze had mij al eens verteld over haar geschifte buurman. Die betonblokken op zijn oprit legt, die kraaienpoten legt, die platte banden veroorzaak, die met een zaklamp uit pure pesterij ’s avonds haar woning komt binnen schijnen. Die mens kan het dus niet verdragen dat er volk draait op zijn oprit. En ja, regelmatig komen er dus mensen die er draaien want het is een smalle doodlopende straat en zijn oprit leent er zich perfect voor om vlug in voor en achteruit de auto te keren.

Die mens kan dat niet aan. Zijn oprit! (zijn lelijke, vuile, onaantrekkelijke oprit, het is niet dat het een aangelegd hoogstandje architectuur is). Maar kijk, ik begrijp dat nog langs een kant, hij heeft het niet graag. Maar om zich dan zó te gedragen… Via pesterijen dus. De kinestiste waarschuwt dan ook al haar klanten om nog niet te kijken naar de oprit bij wijze van spreken, want ge zou nogal wat kunnen tegenkomen.

En ik ja, arm schaap, kom ik daar wel niet toe en draai ik wel niet op zeker. Op zijnen oprit. De plastieken stoelen met betonblokken op sprongen mij dadelijk in het oog en dan viel mijn frang al. De buurman! In een vlotte beweging schakel ik in achteruit. Op dat moment verschijnt er een grote struise oudere man in het deurgat rechts. Oei oei, in een citroen gebeten, meneer? Of moet u misschien naar het groot toilet? U gezicht is precies verkrampt? Wou ik al zeggen. Het zag er wel naar uit. Zijn gezicht. Het stoom kwam bijna uit zijn oren, denkende: ‘nog ene’ en, ‘mijnen oprit’!. Nog vooraleer ik er af kon rijden had hij zich verplaatst naar achter mijn auto en hij bleef daar staan. Hij wou niet wijken. Daar stond ik dan, op zijne verdomde OPRIT! Mijn eerste reflex was: kijken of de deuren toe waren. OK. Mijn tweede, mij omdraaien en met een armbeweging maar ijzig kalm, teken doen, dat hij aan de kant moet gaan. Hij knikt ‘neen’. OK dan, denk ik. Lichtjes achteruit rijden dan. Ik veronderstel nu niet dat hij zich plat op de grond zal leggen, denk ik. De man kan niet anders dan wijken. Hij wandelt langs de passagierszijde en trekt aan het portier. Oef, was me dat even verschieten. Gelukkig is het dicht. Ik rij nu achteruit. Ondertussen schreeuwt hij: ‘Dit is MIJN EIGENDOM GODVERDOMME’. Jongens toch, denk ik. Iemand is met het verkeerde beentje uit het bed gestapt. Ik blijf gewoon ijzig kalm, omdat ik weet dat reageren op zo een gedrag, de situatie maar enkel kan doen escaleren. (Negatief gedrag kan je beter niet belonen, ook niet met negatieve aandacht. Negeren is daarbij een goede optie, dat geeft kans dat het negatieve gedrag uitdooft en verdwijnt –> mijn schoolse achtergrond werkt ook bij grimmige verbitterde oude mannen. Noot: door het gedrag te negeren is er kans dat dit eerst zal worden uitvergroot en verergeren vooraleer het verdwijnt, als reactie op het negeren, in de hoop dat er toch aandacht wordt gegeven, aan het gedrag). Welja. In feite doe ik alsof die man lucht is.

Ik rij achteruit en sta nu op de weg. Als ik vooruit wil rijden komt hij deze keer voor de auto te staan en kijkt mij recht in het gezicht. Wederom rij ik lichtjes vooruit, mijn neus passeert hem bij de milimeter. Hij doet teken dat hij NIET wijkt. Hij ziet er redelijk woest uit maar ik doorgrond hem, ’t is allemaal show.

Ik moet nu nog de wagen parkeren aan het huis van de kiné, uitstappen en de kleine gaan halen. Ik schat in dat dit een blaffende hond is die niet bijt en stap uit. De man is ondertussen terug gekeerd naar zijn ‘erf’ en terwijl ik langs de zijkant naar de voordeur ga, zit de man mij nog uit te schelden: ‘DAT JE HET GODVERDOMME NIET MEER RISKEERT!!’.

Maar ben ik CONTENT dat ik goede buren heb!

Advertenties

14 gedachtes over “De geschifte buurman

  1. Zulke zotte, verbitterde mensen zijn er overal :(, die hebben niks beter te doen denk ik dan maar.
    Wij wonen in een klein doodlopend straatje dat zelfs eindigt in een weide.
    Bij de buurman ligt zelfs de goot te blinken, met als gevolg dat hij de politie belt als kinderen op straat spelen :(, en laat dat nu letterlijk in het politiereglement staan. Ik denk dat ik ooit per ongeluk toch eens een spoor ga trekken in zijn pasgereven voortuin!! 🙂

    Like

  2. My God, heeft die man echt niets beters te doen dan hele dagen zuur zijn ? Hierboven hebben ze dat toch niet te goed geregeld me dunkt. Goeie mensen vroeg komen halen en zo een ‘fuckers’ (sorry) hier laten … Het zou niet mogen.

    Like

  3. hahahaha, ik heb dit verhaal met veel plezier gelezen, Ann-Sophie (vergeef me!).
    Tja, van die gefrustreerde mensen heb je overal wel denk ik. Wij wonen ook in een doodlopende L-vormige straat, in het hoekje van die L. Gelukkig is hier genoeg plaats om zelfs vrachtwagens te laten keren… 😀

    Like

  4. vergeef me dit off-topic berichtje, is echt een uitzondering die ik maak. Verwijder dit gerust na het lezen…
    Zoals je misschien al hebt gelezen op mijn blog, wil ik alle blogvrienden/lezers uitdagen. En wel met het volgende: ik stelde mij al vaker de vraag hoeveel die lezers/volgers van mijn blog nu eigenlijk wel zouden weten over mij. Dit is dus mijn vraag: vertel me alles wat je over mij weet. Ik ben echt benieuwd wie me het beste kent. Volg je me nog niet zo lang, aarzel dan niet om deel te nemen want ook van jou kom ik graag te weten wat je intussen al over me weet.
    Mail je weetjes door naar het mailadres dat ik voor deze reactie gebruikte. Deze uitdaging sluit af op zondag 8 mei om middernacht, denk er dus niet te lang over na. En doe geen moeite om nog een en ander over mij op te zoeken op mijn blog, want dit is tot maandag onzichtbaar voor iedereen.
    Alvast bedankt voor je deelname!!!

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s