hashtag jinnendertig

DSC_0002.JPG

Hip zijn voor een paar eurootjes! (Action)

Gisteren werd ik 31 jaar en dat werd ook die dag beklonken met een vriendin. Ze had een mooie witte orchidee mee. Precies of ze kon al weken mijn gedachten lezen. Die groene pot stond al zolang op mijn keuken. Leeg. Smachtend naar een schoon bloemeke. Zwaar in de weg. Want een bloempot hoort niet op een keuken. En als hij blijft staan wordt de functie van bloempot omgeschakeld naar rommelpot. Speldjes, kleingeld, stylo’s.. Ik was dus in mijn nopjes. Al de rommel er uit, bloempje erin.. Je zou denken dat ik zelf een bloemetje kon halen maar niets is minder waar. Geen tijd (wat een flauw flauw excuus)!

We hadden een date, toevallig op mijn verjaardag, ik had er zelfs niet bij stilgestaan denk ik toen ik datum vastlegde. Rustig daten. Take away pasta, glaasje cava, glaasje wijn. Dat laatste valt dankzij de vermoeidheid wat zwaar maar niettemin was het leuk om iemand te zien en lekker bij te kletsen op mijn verjaardag. Hoewel ik vind dat verjaardagen niet persee moeten gevierd worden de dag zelf.

Maar ze moeten gevierd worden. Sommige mensen willen niet meer vieren als ze ouder worden. De dag moet zo rap mogelijk passeren. Ikke wel. Integendeel. Hoe ouder ik word hoe meer ik gevierd wil worden. Vier mij, godterdimme! Ik heb dus dit jaar mijn liefste letterlijk laten weten dat ik iets verwacht. Vroeger dacht ik er anders over. Verjaardagen, kerst, enz enz. Wij zijn niet het genre cadeau-mensen. We zijn eigenlijk content met elkaar en wat we hebben. Door de jaren heen hadden we afgesproken dat we verjaardagen vierden met een ontbijtmand, samen tijd nemen voor elkaar. Niet te veel ‘tralala’.

Maar wat dacht ik toch eigenlijk. Ja, ik wil tientallen berichtjes op Facebook (ja dat is echt wel een pluspuntje. Dat voelt toch super als je al die berichtjes kan liken van mensen die de moeite en tijd nemen om aan je te denken. Shame on me dat ik er nu zelf begin te vergeten omdat ik minder op fb zit (sorry schoonmamaatje!). Ja, ik wil van iedereen die het wil piepers krijgen. Ja, ik wil horen dat ik er goed uitzie voor ‘mijn 31′ en ja ik wil een cadeau.

Maar liefst niet te veel. En niet te duur. Want daar word ik ongemakkelijk van. Tenzij je samen legt met een paar mensen. Da’s iets anders, natuurlijk!

Eigenlijk ben ik blij dat ik ouder ben. Ik heb het gevoel dat ik de laatste jaren veel geleerd heb. Niet alleen door het verder studeren, maar ook dingen die je alleen maar kan leren, door ouder te worden. Door ervaring. Door al lang in het werkveld te staan. Door een langdurige relatie te hebben. Door kinderen te hebben en een eigen gezin te starten. Ik heb ook het gevoel dat ik, bij het ouder worden, meer durf. En dat ik bij dat durven soms wel eens val, maakt me niet triest maar dankbaar. Omdat ik leer.

Ik zeg vaak tegen Amber: ‘als je iets wil kunnen, moet je veel oefenen’. En als er iets haar niet lukt zeg ik: ‘kijk. Denk na. Hoe kan je dit oplossen?’ Het kind is vier maar ik wil haar leren dat je met huilen niets kan oplossen. Dat je na het tranen drogen 1, eerst zelf probeert te kijken voor een oplossing en 2, hulp magΒ vragen als het je zelf niet is gelukt.

Levenslessen die ik zelf heb ondervonden en geleerd, doorgeven aan mijn kinderen in de opvoeding. Dat ook is ouder worden. Dat is voor mij 31 zijn.

 

 

 

 

 

 

 

Advertenties

4 gedachtes over “hashtag jinnendertig

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s