Een lesje in offline zijn

Je weet het ondertussen al. Ik heb voor mezelf een goed evenwicht gevonden tussen online en offline zijn. Enkel wanneer ik daar goesting en tijd voor heb, gaat de knop op aan. Zo kan ik mij beter focussen op de dingen die voor mij op dit moment het meest mijn aandacht verdienen of nodig hebben.

Zoals dat klein smoefelaartje die hier naast mij zit te eten. Hij is ondertussen alles aan het rondsmossen. Wrap met kip all over the place momenteel. Hij eet met zijn handen. Er hangt ook overal tartaarsaus. Ik vraag me af waarom ik de moeite doe om alles in een bordje te leggen. Je zou de grond eens moeten zien. Pas op, ik hoef er niet over te klagen, ik stoor er me niet echt aan. Ik denk alleen soms hoe blij ik misschien wel zal zijn als de dag komt dat hij met een vork zijn eten zelf in zijn mond zal kunnen steken. Zonder het bord om te kieperen. En de opkuis, het ene moment liever dan het andere. Maar momenteel heb ik liever dat hij zelfstandig smost dan dat ik hem proper met een lepel voed.

Het lesje dat ik gisteren heb geleerd? Ik moet misschien vaker mijn mails beginnen checken. Gisteren was het zes dagen geleden dat ik mijn inbox bekeek. Behalve om een mail te sturen en te kijken naar het antwoord, zag ik niet echt het nut om de rest asap grondig te bekijken. Had ik die mail van 16 november gezien, dan stond ik gisteren niet in de bibliotheek, met Amber in pyjama, denkend dat het voorleesfeest ‘dresscode pyjama’ was. Dat ik in de bib stond, was mijn fout. Ik moest eigenlijk in de hoofdschool staan. Daar was Amber ingeschreven voor het voorleesfeest. Het zag er een leuke avond uit met juffen die zouden voorlezen, (groot)ouders, allen in pyjama, lekker gezellig. Niet te lang maar ook niet te kort, om 19u30 gedaan. Ideaal om na afloop thuis te komen en rechtstreeks naar bed te gaan.

Mijn frang was al deels gevallen toen ik de schuifdeur binnenstapte en zag dat er daar geen enkel kind rondliep in nachtkledij. Enkel Amber met haar gloednieuwe rendierpyjama en Minnie Mouse savatjes die we de middag zelf nog zijn gaan halen. Aan de balie kwam ik te weten dat ten eerste, ik op de verkeerde locatie stond en ten tweede, het voorleestfeest was afgelast wegens te weinig inschrijvingen. ‘Hebben ze je niet verwittigd misschien?’ Euh. Ja, blijkt dus achteraf.

Daar stond ik dan. Na te denken welk vervolg er hier aan zal komen, hopen dat de ontgoocheling niet te groot zou zijn. Want ze zag er wel naar uit. Ze leek het haar niet aan te trekken. We gingen naar het toilet waar ze haar jas afdeed. En ik zag dat ze content was. Was ze was in de bib. In haar pyjama. Dat zij de enige was en dat er geen juffen, geen (groot)ouders, geen voorleesfeest was, kon haar precies geen bal schelen. Ze was zottecontent en was duidelijk van plan haar eigen voorleesfeest te organiseren.

Dus dacht ik what the hell. Met de jas in de hand trokken we van toiletten terug naar de bib. Amber speelde er, snuisterde in boekjes, begon haar eigen spel en trok zich buiten het feit dat ze veel plezier had, van de rest geen sikkepit aan.

 

 

Advertenties

4 gedachtes over “Een lesje in offline zijn

  1. I confess, ik ben teveel online. Anderzijds heb ik nog nooit in pyjama naar het werk gestapt, de collega’s zouden nogal opkijken :). Hoewel, waarom dit niet eens proberen? Of toch niet, dan moet ik speciaal een pyjama kopen…

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s