Met de fiets was je er al lang geweest!

Sinds een tijdje ben ik terug eigenaar van een deftige fiets.

Laten we even teruggaan naar mijn tienerjaren, waar ik op mijn 16de eigenaar was van een brommer, een peugeot fox. Als jongste zijne van drie ben je meestal de pineut en krijg je afdankertjes van je twee grotere zussen. In kledij is dat een ramp maar bij ons was dat zo. Ik kreeg ook nieuwe kledij hoor, maar weinig. Wij hadden het niet breed thuis en de herinneringen dat ik ging winkelen om nieuwe kleren te kopen, die zijn er niet veel. Daarom dat ik ook van mijn 15de in de horeca ging werken. Met dat geld kocht ik kleren, sigaretten en ging ik uit. Ik kreeg van mijn vader toen we tweewekelijks gingen ‘maandgeld’ en dat was 50 euro. Van mijn moeder kreeg ik geen zakgeld. Maar, ik kreeg wel een centje als ik het vroeg, maar niet te veel. Alles wat ik verdiende mocht ik van ma houden. Met gevolg dat alles wat ik verdiende, en dat was wel veel, door de ramen en deuren gooide. Omgaan met geld, nooit goed in geweest in mijn jeugdjaren. Gelukkig had ik toen een lief die veel voor mij betaalde.
Enfin soit, de peugeot fox was ook een afdankertje want mijn middelste zus kreeg de oudste zus haar auto om die dan weer een buitenlands lief had en naar Amerika vertrok. Wat heb ik getsjoold met dat brommertje! Met wind mee ging het 75 per uur terwijl het maar 25 mocht. Ja, dat was echt de max! Ik sjeezde door de straten, en toen ik tijdelijk bij mijn pa ging wonen nam ik niet de bus naar school maar reed ik met de brommer van Ledegem naar Kortrijk. Ook in Ieper reed ik overal met de brommer en algauw was de fiets naar de achtergrond verdwenen. Vraag mij niet wat er mee gebeurd is. Waarschijnlijk gepikt ofzo.
Jaren later werd het brommertje ingeruild voor een auto. Het ding had 310000 km op de teller. Echt! Ik heb hem nog voor 100€ verkocht. Ik weet nog dat iemand hem op kapaza wou ruilen voor een gsm maar daar ben ik natuurlijk niet op ingegaan. Het brommertje had wat liefde nodig om te starten maar eens hij in gang was… Ja, leuke herinneringen!
Toen ik en D. besloten alleen te gaan wonen huurden we een mini-appartementje in het stad. Klein maar groot genoeg voor ons. Schappelijk in huurprijs zodat we nog konden sparen voor ons toekomstig huis, want we hadden allebei een autolening van drie jaar en die moest afgesloten zijn voor we gingen kopen.
Met goede voornemens kocht ik tweedehands een fiets. Mijn ma en ik zijn er dan nog ‘in tijde’ voor naar Izegem gereden, aan de hand van een uitgeprint plannetje van ‘rounenet’. Ik kan je zeggen, we waren te laat 🙂 Die fiets heb ik niet veel gebruikt, misschien 30 euro voor betaald maar hij was eigenlijk wat te klein. Toen trok ik me daar niets van aan en ik ging en zou vanaf nu de auto laten staan, want we wonen in ’t stad!
’t Ja, in het begin ging dat goed maar op den duur nam ik toch vaak de auto.

Sinds ik Amber heb heb ik altijd gezegd dat ik een nieuwe fiets ging kopen. Vanaf ze kon stabiel genoeg rechtzitten. Ik wou een deftig damesfiets waar ik mooi rechtop zit en die groot genoeg is voor mijn lange stelten. Een goede fiets stimuleert om hem te gebruiken. Gelukkig kreeg ik een klein financieel duwtje uit onverwachte hoek en ik kon mij een mooie fiets aanschaffen! En nu rij ik van met het mooi weer is naar de winkel, naar mijn moeder, naar de boer (om groenten en fruit). En de boer is ver! De andere kant van het stad, in Zillebeke. De eerste keer dat ik naar daar reed, ik pufde en blaasde en het zweet brak langs alle kanten uit. Het moet wel kluchtig geweest zijn. Door iedereen voorbijgestoken, ook door de oudjes! en ik met mijn mond open snakkend naar adem op vitesje 1, en maar stampen. Uitgeteld aankomen bij de boer en om adem happen om dan binnen te gaan en mijn bestelling te doen 🙂 Maar nu gaat het al veel beter! De kleine vindt het ook de max, op de fiets! Ze vindt het vooral leuk om mijn truitje van achter op te heffen en dan te roepen ‘uik!’ (buik). De conditie is er sterk op verbetert en het is ook terug goed voor de lijn, wat altijd mooi meegenomen is!

Advertenties