Beeldschermtijd

cartoonmko_0

Beeldschermtijd is de tijd die je spendeert aan what else: beeldschermen. Niet alleen TV maar ook tablet, laptop, gsm.

Onze bijna drie jarige kleuter heeft een tablet.

Enfin, wij hebben een degelijke tablet gekocht en die kinder-proof gemaakt. Een stevig omhulsel, langs alle kanten beschermd + een soort doorzichtige folie aan de voorkant. Je kan hem op de grond gooien (werd al ‘getest’) en hij zal niet stuk gaan. Tenzij hij ongelukkig met beeldscherm op de hoek van de tafel zou belanden.

Het begon toen ze een stukje jonger was, met app’s op mijn gsm. Wat was dat toch geestig. Beestjes en diertjes, puzzeltjes enzovoort. Trots zijn dat ze al puzzeltjes kan schuiven, verbaasd zijn over hoe vlug ze al kan swipen. Algauw groeide een leuke interesse en bezigheid stilletjes uit tot een kleine ergernis (van mijn kant dan).

Wanneer de gsm in het zicht lag MOEST ze hem hebben. Eens ze hem te grabbelen had wou ze hem niet afgeven. Ze begreep er zich dan niet aan dat ze die ene keer wel mocht en de andere keer niet. Nu kan je zeggen, ze moet het maar leren en als moeder zegt dat het niet mag, dan mag het niet. Ik vond het niet echt duidelijk en maakte de keuze om alle app’s van mijn gsm te halen. Mijn gsm, geen speelgoed, alleen voor mama. Ondertussen weet ze dat al, het is al een eindje geleden. Er valt niets meer te rapen op de gsm.

Maar nu is er dus -tromgeroffel-: de tablet.

In het begin hadden we er een kinderproof-programma op staan. De krokodil. Amber kreeg de tablet, wij zetten het op de krokodil functie en meer dan spelen met de app’s die wij er op gezet hadden, kon ze niet. We konden ook een timer opzetten. Na bvb. 20 minuten was het finito. Enkele minuten voor tijd bereidde de app haar al voor tot ‘shut-down’ door nu en dan een wekkertje te laten zien. Tot het gedaan was. Enkel wij konden nog verlenging geven. Dat ging erg vlot.

Tot ze You Tube ontdekte. Of nee, tot wij het lumineuze idee hadden om You Tube te introduceren. Een wereld ging voor haar open. Vooral kijken naar Pingu vindt ze de max. Vroeger bekeek ze de afleveringen, die we opnamen, op tv. Nu konden we You Tube in schakelen, dan hoefde ze niet steeds dezelfde filmpjes te bekijken op tv. En eerlijk, als ouder altijd maar weer dezelfde filmpjes zien en horen…

Allemaal geen probleem. Al gauw hoorde ik andere geluidjes uit de tablet komen. Een swipe langs hier en een hit later had ze zich al een weg gebaand naar promotie filmpjes van speelgoed, kinder suprises, … Ik kan je zeggen, het zijn soms enorm ergerlijke en vervelende stemmetjes. Sommige zijn ook educatief en leren begrippen zoals groter, grootst, kleinst enz.  Toen ik ze zag zitten kijken, leek ze soms wel ‘hersendood’.

Tot ik op een bepaald moment stilstond met de hoeveelheid ‘beeldschermtijd’ ze eigenlijk kreeg. Je kan je niet voorstellen hoe vlug de tijd gaat op een tablet.. Of ja, je kan het misschien wel.. Het begon als: ik ga me even klaar maken en ondertussen krijgt ze de tablet. Of, ik ben wat moe en wil wat rusten, ze mag ondertussen wat tablet-tijd. Maar een half uurtje werd algauw een drie kwartier, een uur… En na een tijdje begon ze meer en meer naar de tablet te vragen. En niet enkel vragen: wenen en mini-driftbuitjes krijgen.

Wat me ook opviel: op een bepaald moment ging ze soms al de moeite niet meer doen om bij het opstaan haar te richten tot het speelgoed. Ik had de indruk dat haar speelgoed haar niet meer boeide en de tablet haar meer plezier verschafte… Het kon ook liggen aan het feit dat het speelgoed al een tijdje niet meer werd ‘vernieuwd’. Toen ze het doorhad dat ze toch geen tablet mocht, ging ze toch iets anders gaan doen, maar ik was de strijd en het geween erom beu.

Na wat opzoekwerk en nadenken + rekening houdend met haar leeftijd heb ik er de gulden middenweg wel in gevonden denk ik.

  • Het speelgoed werd gewisseld, een deel naar boven verhuisd en wat nieuwe dingen aangekocht
  • Er wordt nu gebruik gemaakt van een kookwekker (er bestaan vast ook app’s). Ze mag de tablet 1u per dag. Op schooldagen wordt dit meestal verdeeld in 2x een half uur. Vrije dagen/weekend, drie maal 20 min. Of hoe het uitkomt.
  • Ik probeer haar 5 minuten voor tijd te verwittigen dat het bijna gedaan is
  • De tijd die ze krijgt spenderen we soms ook samen, maar dan op de app’s (puzzeltjes maken, spelletjes,…)

Het werkt. De ene keer zal ze hem gemakkelijker afgeven dan de andere keer. Voorwaarde bij mevrouwtje is dat ze hem zélf mag uitdoen en wegleggen. Dat ze dat truckje gebruikt om toch nog die halve minuut langer te mogen, is wel grappig. Maar, ze begrijpt het, het is duidelijk omkaderd. Het nieuwe speelgoed werpt zijn vruchten af.

Ik probeer de tablet natúúrlijk op voor mij strategisch handige momenten te geven 😉 Op een schooldag is dat:

  • ’s Morgens: opstaan, eten, verfrissen en kleren aan, daarna: A. tablet, ik mij op het gemak klaar maken in de badkamer
  • ’s Avonds: wanneer ik kook, als ze er naar vraagt. Tenzij ze wil en kan meehelpen in de keuken.

 

Ik vond een goede website over beeldschermtijd. Ook in dit artikel vind je enkele links. Amber kijkt voorlopig weinig tot geen TV, tekenfilms interesseren haar precies niet. Het enige beeldscherm die haar momenteel interesseert is de tablet. Voor sommige is dit misschien belachelijk weinig, anderen vinden dit misschien al veel. Een uurtje, dat is nog te doen denk ik?

Hoe zit het bij jullie?

 

 

Advertenties