Dat ene uur…

Vorige week vrijdag ging ik gaan zwemmen, althans, ik had het zo in mijn agenda gezet. Ik had er zo naar uitgekeken. De kleinsten was naar de opvang, de grootste in school. Vrijdagochtend, het perfecte momentje in mijn agenda die week. En ik heb het afgezegd. Waarom weer? Ik weet het al niet meer. Om iets huishoudelijk-achtigs te doen. Dat weet ik wel nog.

Ik koos huishouden boven het zalige zwemmen. Wat stom van mij! Het moest een zalig uurtje geweest zijn. Just me, het frisse water. Duikbril op en lengtes zwemmen. Ritmisch boven en onder water, met de duikbril op. Mijn eerste tien – twintig lengtes verlopen met allerlei gedachtes in mijn hoofd. Over alles. De kinderen, het huishouden, zelfs het werk. Kleine dingen, grote dingen, mijmeringen. Hoe meer lengtes ik zwem, hoe verder de gedachten wegdrijven.. ze kunnen me na een tijdje niet meer bijhouden en na een eindje lijken ze weg te vloeien in het water.  Tot er niets meer van over blijft. Er blijven alleen de bewegingen over die ik maak. In een vloeiende lijn van de ene kant naar de andere kant. Stroomt alles uit mijn lijf. Na een uurtje voel ik me herboren. Laat ik alle bekommernissen achter, in dat grote bad. Na een douche te nemen en het koude momentje van locker naar kleedruimte te doorstaan, krijg ik het opeens warm. Als ik naar buiten stap dan voel ik mij als herboren. Fris, batterijen opgeladen. Het zalige gevoel dat iedereen heeft na een uurtje sport.

Maar vrijdag ben ik niet geweest. En ik heb het geweten. Want ik had het nodig. Er eventjes uit zijn, dat uurtje, om er dan terug volledig in te vliegen. De batterijtjes waren low, en na het weekend waren ze nog lower… en nu zijn ze bijna plat.

Gisteren kreeg ik het nieuws dat ik donderdag onverwachts thuis ben. In plaats van de vroege shift te gaan doen, ben ik vrij. Emiel is in de opvang en dat kan ik niet afzeggen, of ik betaal die dag.

En raad eens wat ik ga doen…

Advertenties

Jongleren

jonge-vrouw-die-met-haar-leven-jongleren-39867918

Zaterdag was een kut-dag. Slecht weer om te beginnen. Wat kan dat toch een invloed op mij hebben. Maar vooral lichamelijk voelde ik mij klote. Op en af misselijk en moe. Het komt en het gaat. Voeg daar zaterdag nog een slapeloze nacht aan toe op het werk en je hebt jezelf een moody pregnant woman.

En pas er van op van de deze 😉

De laatste tijd heb ik het gevoel dat we onze tijd als gezin wat verloren geraakt zijn. Dat we onze tijd moeten verdelen tussen allerlei moetens en willens, dat heeft iedereen. Wij hebben er nog bij dat ik 1 op de 2 weekends werk. Dat wil zeggen dat we logischerwijze 1 op de 2 weekends tijd hebben voor ons. En daar slaan we de bal soms mis. We kunnen beiden moeilijk nee zeggen en als gevolg worden onze vrije weekends volgepropt en opgeslorpt. Ik heb de regel voor mezelf, om geen vriendinnendates te plannen in het weekend. Enkel als we samen kunnen ergens naartoe gaan, wordt er toegezegd. Dat gaat dus over etentjes, familiebezoeken, … Daarnaast helpt Davy soms bij vrienden, en dan blijf ik uitzonderlijk alleen thuis met Amber. Tel daarbij nog de eigen klusjes thuis die moeten gedaan worden, het voetbal de zondagochtend en veel schiet er niet meer van over.

En dan begint het te knagen. Ik krijg het gevoel dat ik de ballen niet even hoog kan houden. Dat ons balletje helemaal onderaan bengelt. Gelukkig heb ik op school JAREN geleerd om aan zelfreflectie te doen (er in gestampt, echt) en zorgde ik ervoor dat er de zondagvoormiddag, want het voetbal werd afgelast, terug eens kon gedacht worden aan ons drietjes.

We trokken naar het zwembad. Stierekoud dat water (maar dat ligt aan mij, ik heb altijd koud, altijd) maar erg leuk. Daarna gingen we op restaurant, stopten thuis de kleine in bed en keken samen een film. Voor de eerste keer dit jaar genoten we van een kleine gezinsuitstap. Een zalige dag. Tegen 18u30 moest ik terug gaan werken, maar mijn batterijen waren alvast volledig opgeladen. Onze batterijen, eigenlijk.

Voorlopig heeft het nog zijn voordelen. Weekends werken = meer dagen thuis tijdens de week. Dat betekende slechts parttime onthaalmoeder voor de kleine, ik kan tijdens de week boodschappen doen buiten de spitsuren, ik kan de kleine veel brengen en halen naar school, gaan halen om thuis te eten over de middag… Ik heb eigenlijk wel genoeg tijd om af te spreken met vriendinnen gezien de meesten ook flexibele uren hebben. Maar ik vraag me soms af of ik het wel zal willen blijven doen, dat weekend werk. Dat zal de toekomst moeten uitwijzen.

Voorlopig dansen de ballen terug even hoog en hebben we de komende twee weekends nog niets in de agenda staan!

Kerstmis in Keulen

dsc_0470.jpg

‘MOGOWZEG’

Schreeuwden we bijna met zijn allen uit. Oké, enkelen van ons… Alé, IK dan…

Maar hey! 50 Euro per nacht mét ontbijt in een vier sterren hotel, 300 meter van de Dom, in het hartje van Keulen, op kerstdag!

We keken er naar uit, naar de kerstmarkten. Ik heb ze al enkele keren gedaan. Het is dé kerstsfeerervaring ever! Lichtjes, kraampjes, véééééél voedselstandjes, reuzachtige kerstboom.. alles aanwezig voor wat mijmerij in Keulen.

Jaja, eine bitte roendschnoesteren und smoefelen und shoppereien in Köln.

Tot ik de dag voor ons vertrek een telefoontje kreeg van de vrouwelijke kant van het koppel vrienden die meeging.

‘De kerstmarkten zijn al gedaan de 23ste’
‘ Je meent het!’
‘En de winkels zijn ook niet open’
‘En ook niet op..’
‘Ook niet op tweede kerstdag’

Miljaar!

Onmiddellijk schiet de molen in gang. Wat zijn de andere opties? Annuleren. Kost ons 80 euro.
Een ander koppel zoeken om mee te gaan die het ziet zitten om te gaan geocachen.
Geen succes. Vaneigens, iedereen moeten kerst gaan vieren.
Annuleren dan maar? Over mijn lijk! Nee zeg ik! Ik zag er zo naar uit, kerstmarkt of niet.
De opvang voor Amber was al geregeld, ze kon twee nachten bij oma slapen.
Het hotel, het uitgebreid ontbijtbuffet.. Ik zag het allemaal in rook opgaan..

Tot Davy op de proppen kwam met een geniaal idee. Phantasialand.

Phantasialand! Baja gij!

Zet mij in een pretpark en je kan 10 jaar en meer van mijn leeftijd afdoen. Ik wil op elke gevaarlijke attractie, hoe vlugger, hoe meer overkop, hoe liever. Ik eet fruit op een stokje in chocolade gedopt, ik schreeuw de longen uit mijn lijf en lach daarna onophoudelijk tot de attractie stil staat.. (dat geldt enkel voor de rappe dingen he, op dingen genre theekopjes zou dat een beetje belachelijk zijn…)

En zo werd het toch een leuke uitstap. ’s Avonds gingen we gezellig gaan eten bij kaarslicht, at ik zelfgemaakte tortellini in een Italiaans restaurant. We negeerden het feit dat ik er een muis had gezien.
Sliepen in een geweldige kamer met grote badkamer, aten ons buikje vol bij het ontbijt. Gingen via Antwerpen (Meir) naar huis en kwamen totaal versleten terug thuis.

De dag erna werd er niets maar dan ook niets productief gedaan. En de batterijen werden terug opgeladen. Hoewel ze eigenlijk niet echt leeg waren.

Herfst en bankjesmannen

wpid-dsc_0269.jpg

Hoe meer herfst kan het zijn dan nu? Wat hou ik er toch van!!
Ik ben helemaal mee met de herfstsfeer. Momenteel ben ik volledig into het rapen van blaadjes, kastanjes en alle andere dingen die er te rapen vallen. Onlangs ontdekte ik Pinterest. Ik kende het wel maar maakte er geen gebruik van. Nu heb ik me ingelogd en al verschillende keren gebruikt gemaakt van andermans ideeën. Easy peasy!
Ik maakte op het werk met de bewoners al vleermuisjes van wc-rolletjes, ventjes van takjes en blaadjes en griezelige spinnen van kastanjes. Ik deed ook ‘iets’ met een visbokaal.

Een beetje amateuristisch maar in het echt ziet het er wel mooier uit ;-)

Een beetje amateuristisch maar in het echt ziet het er wel mooier uit 😉

Niet slecht voor een eerste keer, denk ik.

Niet slecht voor een eerste keer, denk ik. De pompoentjes zijn van een collega. Het blaadjesmannetje vind ik persoonlijk erg leuk. Je moet er maar opkomen.

wpid-dsc_0272.jpg

Het zijn al prachtige dagen geweest en ik ben al verschillende keren een wandeling gaan maken met Amber. Ik laat ze blaadjes rapen, ’t kind ziet er waarschijnlijk geen beginnen aan 😀 Maar ’t is een leuke leeftijd nu, ik geniet van deze momenten.

Zalig! Ik had mijn fiets geparkeerd aan een bankje en van daaruit een toertje gaan wandelen. Ik was wat gelaten in de sfeer van het moment en liet mijn jas gewoon achter in de fietsmand. Verder op zaten twee mannen op een bankje. Ikke weg. Onderweg kwamen we een groep scholieren tegen en ik maakte een praatje met de turnleraar. Toen ik terugkwam was mijn jas weg… Verdikke! Moest ik hem maar niet laten liggen he.. Ik was al blij dat de fiets er nog stond en dacht, een jas is maar een jas… Automatisch ging mijn blik naar het bankje ietsje verder en wat lag daar, mijn jas! Toen ik hem ging halen waren de ritsen en zakjes opengedaan. Geen buit voor de bankjesmannen! Hah! Ik hoopte ze nog tegen te komen en zo te doen:

Dat ging wel eens deugd gedaan hebben si.

Wat als u lief een avondje stappen is?

download

Wat doe je als je lief uit is en jij alleen thuis zit?

Het huis voor jou alleen hebben, is zálig. Niet alleen heb je total control over het baksje. Verder hoef je tijdens de pauzes niet meer mee te kijken naar dobbit tv.. Oftewel hoe je een muur metselt, een klinkerpad aanlegt of een deurmatje in elkaar knutselt. Het geeft mij hetzelfde gevoel als samen naar de gamma gaan. Eindeloos staan ronddraaien in het gangetje met vijzen, bouten, boormachines,… tientallen keren verzuchten en hopen dat we vlug terug naar huis kunnen om dan te beseffen dat we iets vergeten zijn en terug moeten… Nu weet ik hoe een man zich voelt als hij mee moet met de vrouw gaan shoppen. Hoewel Davy zich gelukkig mag prijzen, ik shop weinig, en dan nog het liefst alleen.

Met een weekendje Aalst in het verschiet maakte ik al vlug plannen om tijd voor mezelf te nemen. Om er zaterdagavond fris en monter uit te zien. De planning startte al van donderdag, want dan dropte ik mijn favoriete kleedjes van het moment in de was zodat ik vandaag mijn outfit kon kiezen voor zaterdagavond. Op het gemak wordt de valies gemaakt. Daarna begeef ik me naar de badkamer. Enkele tips om in no-time een fris en monter snoetje te hebben! (hier mogen de mannen gerust wegzappen, naar dobbit tv ofzo).

* Doe je make up af. Draag je geen? Overweeg eens om toch dagelijkse een getinte dagcrème aan te brengen. Het is goed voor de huid en verdoezelt in 123 oneffenheden en rode puntjes. Reinig je gezicht met water.

* Gebruik een reinigende tonic om je gezicht op te frissen en wat extra te reinigen. Was je gezicht daarna met lauw water.

* Tijd voor de neus. Kijk eens goed. Zwarte puntjes te zien? Meestal stapelen vuiltjes en talg zich op en dan kan het goed zijn om eens gebruik te maken van een neusstrip. Je maakt je neus vochtig, legt de strip er op en laat dit 10 minuutjes op je neus. Het stripje wordt hard en zal al de vuiltjes verwijderen.

* Ondertussen zijn je wenkbrauwen aan de beurt. Periodiek ga je naar een schoonheidsspecialiste om je wenkbrauwen te shapen. Heb je dit nog nooit gedaan, dan moet je dit gewoon eens doen, zeker de moeite. Om dat het bij mij veel geld kost (10 euro) ga ik slechts enkele keren en werk ze tussenin zelf bij. Koop bij kruidvat de wenkbrauwstrips. Dat zijn voorgevormde sjabloontjes met was. Je legt deze op de rand van je wenkbrauw. Trek de strip tegen de haargoeirichting in af. Je zal zien dat er heel wat haartjes meekomen en het is niet pijnlijk (vind ik toch). Zowel voor de boven en onderkant kun je dit doen. Verder werk je de wenkbrauwen af met een pincet. Easy!

* Ondertussen heeft je neusstrip zijn werk gedaan. Neem die af. Je zal zien dat alle onzuiverheden op de strip plakken. Veeg je neus af met een vochtig washandje, droog af en voel hoe zijdezacht die is, ook naast je neusvleugels!

* Nu is het tijd voor een masker. Ik heb een schuimmasker staan die je 15 minuten moet laten inwerken. Van die tijd maak je gebruik om je in de zetel te fakken met een boek, of met het tv bakje. Neem een stuk chocolade en geniet. De chocolade is nefast voor het goede verloop van je relax-avondje.

* Na een kwartiertje neem je het masker af met een vochtig watje (of wat er op de gebruiksaanwijzing staat van je masker).

* Vervolgens breng je een dagcrème aan om je huid dat extraatje te geven.

Nu is je gezicht zijdezacht zoals het achterste van een babykontje!

Verder laat je de zak chips liggen, en geniet je van een lekker potje thee of koffie en doe je vooral lekker je zin!

Tot volgende week en prettig weekend!

Onverwachts shoppingtripje

Deze avond na een lange maar productieve dag werken kom ik thuis. Ik geef mijn liefste een zoen, neem de kleine vast en geef ze ook een welkomstzoen. Veel reactie behalve geneut en getutter kreeg ik er niet van terug dus ik besloot die direct naar bed te brengen, ik had geen zin in gejank en gebleit (nee hoor het kind was moe.. ;-)). Ik open de laptop, betaal een rekening, bekijk hoeveel shopgeld ik nog heb om schoenen te kopen en kijk naar mijn mails. Daar zie ik staan: shopnight in L&L, open tot 21u. Ik twijfelde nog om te gaan maar gezien de nood aan 1 of 2 maten meer en met het oog op 20% korting op de hele collectie, spring ik in de wagen. Nog 50 minuten om een outfit te vinden. Ik graai er op los en neem alle kleedjes die ik mooi vind mee. Plus een blauw broekpak. Het ziet er lang uit, wat goed is want broeken en broekpakken staan mij meestal niet wegens te kort. Samen met een oude bekende starten we het passen. Toevallig hadden we hetzelfde broekpak mee en ja, het staat me. Naast het passen van, laat ons zeggen een gans rek kleren, wordt er ook feedback gegeven tussen ik, de oude bekende en de verkoopster, die mijn nicht is. Ik ben dus zeker van eerlijkheid. Geen verkoopster die alles mooi vind terwijl je er eigenlijk bij staat als een opgeblazen pad en je elk moment in tranen kan uitbarsten, of liever hoopte dat de spiegel gebarsten was. (a women’s mind…) De kleedjes vlogen aan en uit, en uiteindelijk werd de verkoop afgesloten: een blauw mouwloos broekpak met een feloranje blazer en een blauw kleedje met bruin-oranje motief met bijhorend giletje. Voor 111 euro is het geklonken. Mijn aanwinst heb ik nog niet getoond omdat ik al wéét dat de reactie op het broekpak niet zo super zal zijn, dus wacht ik tot we eens weggaan om hem dan omver te blazen van de wauwfactor :-p
Het onverwachts avondje shoppen was een leuke wending na deze lange werkdag. Ik kan je ook nog meedelen dat ik weinig tactvol een serieuze flater heb begaan. Wij waren dus met drie onze ongezouten mening aan het geven aan elkaar op onze outfits. Toen het meisje haar pashokje uitkwam en er stond met een kleedje aan, zei ik: nee, niet mooi hoor! Waarop zij zegt: Dat zijn wel mijn kleren he… Waarop ik luidop begon te lachen (echt uit beschaamdheid, lachen leek mij het enige wat ik kon doen). Toen ze zei ze dat ze het nog niet helemaal juist aanhad dacht ik nog gered te zijn met mijn opmerking dat het daardoor wat te wijd was maar niets was minder waar. ‘k Had het weer geflikt. Soms kan ik nogal botte uitspraken doen maar deze was toch een toppertje :-p

download

De kapper

Om 9u, prima, tot dan!

A. zet ik af bij een vriendin. Daarna rij ik goedgemutst richting centrum Ieper.

Naar de kapper gaan, een hoogdag voor mij. Ik wacht altijd veel te lang, maar eens ik er een afspraak heb, kijk ik er enorm naar uit.

Goeiemorgen!
Goeiemorgen, neemt u maar plaats aan de wastafel.
De baas komt binnen. Hallo! Alles goed? Zet u maar nekeer hier si en zeg het een keer.
Ik wil een froufrou, wat denk je? En liefst lang laten. Is dat de mode? Pas ik daar mee?? Mijn superkapper is de beste want hij kan echt goed knippen, en hij neemt zijn tijd om na te denken wat er zal gebeuren. ’t Is beslist! Een froufrou wordt het, speels met lang haar dat wat wordt bijgeknipt.

Aan de wastafel: hoi! Hoe gaat het? En hoe gaat het met je kindje? Goed hoor, al 14 maand. Goh wat gaat de tijd vlug!

En we zijn weg…

Lekker keuvelen terwijl mijn haar wordt gewassen. Weeral veel te lang gewacht, droog, met gespleten punten. Shampootje erop, conditionertje, haarmaskertje.

Hoofdmassage gewenst? YES PLEASE!

Ogen dicht en genieten maar. Dan naar de kniptafel. Ongelofelijk hoe mijn kapper knippen kan. Gepassioneerd door zijn job, dat zie je. Daarna blaast 1 van de meisjes mijn haar. Stuk voor stuk goede kapsters. Maar Dirk, die knipt altijd.

59 Euro later wandel ik geheel ontspannen naar mijn auto, naar mijn vriendin. Een cavaatje? Tuurlijk 🙂 Blijf je niet eten? Abaja waarom niet? Koffietje nog? Eweja gow…

Eens thuis, de kleine in bed, stofzuigen en poetsen, blogje schrijven, wat nagenieten..

ZALIG!

De avondmarkt

Gezien de wederhelft al gans de week aan het zwoegen is in ons huis, centrale verwarming leggen, vloeren openbreken, je kent dat wel, die toffe verbouwingen, wou hij ontspanning. Een avondmarktje doen, dat zag hij wel zitten en hij had er al zijn zinnen opgezet. Ik zelf was niet zo enthousiast gezien de regenvlagen en ik stelde me al voor om er eentje op ons nek te krijgen. Dan zag ik ons al lopend een schuilplaats zoeken tussen veel te veel volk die net als ons niet wil veranderen in een waterkieken. Maar kijk, hij was overtuigend en ik kon geen nee zeggen gezien ik al gans de week bij mijn moeder logeer en wél kan genieten van rust in ons verlof. Dus gingen we. In de weg er naartoe een vlaagje, met ik aan de passagierszijde een ‘zie je wel’ en ‘moeten we nu echt’, maar toen kwam de aap uit de mouw. Hij wou een halve kilo spekken halen en er was geen houden meer aan. Aangekomen in Dadizele zagen we warempel dat de wolken plaatsmaakten voor heldere hemel en veel zon. Met een ‘zie je wel’ van de andere partij genoten we toch van een gezellige avondmarkt. Het ene eetkraampje naast de andere gevolgd door goedkope kledingstandjes en hier en daar een verkopersstandje. Ik had de perfecte ananassnijder gezien maar mocht hem niet kopen. Met bijna een pruillip op het gezicht vond ik het niet eerlijk dat hij een halve kilo pannenkoeken en een halve kilo spekken kreeg en ik geen ananassnijder. Het zag er zo handig uit. Ik zag het al voor mij, gretig ananassen uithalen gelijk of dat het niets is. Zijn argument was enigszins wel waar toen hij zei: ‘ jaja, ik ken dadde, da vliegt tussen al dat andere daje koopt en dan nie gebruikt. Gelijk je wafelijzer, hoeveel keer heb je dien al gebruikt?’ Oke gelijk heeft hij en als ons huis gevloerd en gepoetst is maak ik zeker bergen wafels tot hij er spijt van krijgt het ding cadeau te hebben gedaan 😉 Enfin, verder tjolend op de markt zagen we een tof kraampje dat namen printte op knuffels, rugzakken, doudou’s, handdoeken, slabbetjes,… We bestelden er twee als cadeautje en tsjeffelden verder. Toen we even stilstonden voelde ik plots iets tussen mijn benen. Warempel, de enorme buldog (denk ik, een grote beige gerimpelde hond) met zijn enorme tong had zitten snuffelen aan mijn achterwerk en… likte wel niet zeker! Ik sprong haast een gat in de lucht van het verschot toen ik achter mij keek en de enorme hond zag staan. Gevolgd door verontschuldigingen van het baasje die een opmerkelijke grijns op het gezicht had. Na het checken van mijn achterwerk konden we doorwandelen en zagen we het koppel waar we het cadeautje voor lieten maken. Zo konden we het afgeven, een gezellige babbel slaan en naar een uurtje of twee terugkeren naar huis. En die broek, die vloog stante pede, in de was!

Duivels!

Natuurlijk deden onze duivels het! Jaja ook hier hangt de vlag trots te wapperen uit ons raam. Ik doe helemaal mee aan de voetbalmadness. Mocht ik kunnen gaan kijken ik zou het niet laten. Gewapend met allerlei duivels gadgets spraken we af bij vrienden om de match te gaan bekijken. Superspannend vond ik het. Met chips, bier en hamburgers (byebye dieet). Tot zondag, duiveltjes!

image