Jongleren

jonge-vrouw-die-met-haar-leven-jongleren-39867918

Zaterdag was een kut-dag. Slecht weer om te beginnen. Wat kan dat toch een invloed op mij hebben. Maar vooral lichamelijk voelde ik mij klote. Op en af misselijk en moe. Het komt en het gaat. Voeg daar zaterdag nog een slapeloze nacht aan toe op het werk en je hebt jezelf een moody pregnant woman.

En pas er van op van de deze 😉

De laatste tijd heb ik het gevoel dat we onze tijd als gezin wat verloren geraakt zijn. Dat we onze tijd moeten verdelen tussen allerlei moetens en willens, dat heeft iedereen. Wij hebben er nog bij dat ik 1 op de 2 weekends werk. Dat wil zeggen dat we logischerwijze 1 op de 2 weekends tijd hebben voor ons. En daar slaan we de bal soms mis. We kunnen beiden moeilijk nee zeggen en als gevolg worden onze vrije weekends volgepropt en opgeslorpt. Ik heb de regel voor mezelf, om geen vriendinnendates te plannen in het weekend. Enkel als we samen kunnen ergens naartoe gaan, wordt er toegezegd. Dat gaat dus over etentjes, familiebezoeken, … Daarnaast helpt Davy soms bij vrienden, en dan blijf ik uitzonderlijk alleen thuis met Amber. Tel daarbij nog de eigen klusjes thuis die moeten gedaan worden, het voetbal de zondagochtend en veel schiet er niet meer van over.

En dan begint het te knagen. Ik krijg het gevoel dat ik de ballen niet even hoog kan houden. Dat ons balletje helemaal onderaan bengelt. Gelukkig heb ik op school JAREN geleerd om aan zelfreflectie te doen (er in gestampt, echt) en zorgde ik ervoor dat er de zondagvoormiddag, want het voetbal werd afgelast, terug eens kon gedacht worden aan ons drietjes.

We trokken naar het zwembad. Stierekoud dat water (maar dat ligt aan mij, ik heb altijd koud, altijd) maar erg leuk. Daarna gingen we op restaurant, stopten thuis de kleine in bed en keken samen een film. Voor de eerste keer dit jaar genoten we van een kleine gezinsuitstap. Een zalige dag. Tegen 18u30 moest ik terug gaan werken, maar mijn batterijen waren alvast volledig opgeladen. Onze batterijen, eigenlijk.

Voorlopig heeft het nog zijn voordelen. Weekends werken = meer dagen thuis tijdens de week. Dat betekende slechts parttime onthaalmoeder voor de kleine, ik kan tijdens de week boodschappen doen buiten de spitsuren, ik kan de kleine veel brengen en halen naar school, gaan halen om thuis te eten over de middag… Ik heb eigenlijk wel genoeg tijd om af te spreken met vriendinnen gezien de meesten ook flexibele uren hebben. Maar ik vraag me soms af of ik het wel zal willen blijven doen, dat weekend werk. Dat zal de toekomst moeten uitwijzen.

Voorlopig dansen de ballen terug even hoog en hebben we de komende twee weekends nog niets in de agenda staan!

Kerstmis in Keulen

dsc_0470.jpg

‘MOGOWZEG’

Schreeuwden we bijna met zijn allen uit. Oké, enkelen van ons… Alé, IK dan…

Maar hey! 50 Euro per nacht mét ontbijt in een vier sterren hotel, 300 meter van de Dom, in het hartje van Keulen, op kerstdag!

We keken er naar uit, naar de kerstmarkten. Ik heb ze al enkele keren gedaan. Het is dé kerstsfeerervaring ever! Lichtjes, kraampjes, véééééél voedselstandjes, reuzachtige kerstboom.. alles aanwezig voor wat mijmerij in Keulen.

Jaja, eine bitte roendschnoesteren und smoefelen und shoppereien in Köln.

Tot ik de dag voor ons vertrek een telefoontje kreeg van de vrouwelijke kant van het koppel vrienden die meeging.

‘De kerstmarkten zijn al gedaan de 23ste’
‘ Je meent het!’
‘En de winkels zijn ook niet open’
‘En ook niet op..’
‘Ook niet op tweede kerstdag’

Miljaar!

Onmiddellijk schiet de molen in gang. Wat zijn de andere opties? Annuleren. Kost ons 80 euro.
Een ander koppel zoeken om mee te gaan die het ziet zitten om te gaan geocachen.
Geen succes. Vaneigens, iedereen moeten kerst gaan vieren.
Annuleren dan maar? Over mijn lijk! Nee zeg ik! Ik zag er zo naar uit, kerstmarkt of niet.
De opvang voor Amber was al geregeld, ze kon twee nachten bij oma slapen.
Het hotel, het uitgebreid ontbijtbuffet.. Ik zag het allemaal in rook opgaan..

Tot Davy op de proppen kwam met een geniaal idee. Phantasialand.

Phantasialand! Baja gij!

Zet mij in een pretpark en je kan 10 jaar en meer van mijn leeftijd afdoen. Ik wil op elke gevaarlijke attractie, hoe vlugger, hoe meer overkop, hoe liever. Ik eet fruit op een stokje in chocolade gedopt, ik schreeuw de longen uit mijn lijf en lach daarna onophoudelijk tot de attractie stil staat.. (dat geldt enkel voor de rappe dingen he, op dingen genre theekopjes zou dat een beetje belachelijk zijn…)

En zo werd het toch een leuke uitstap. ’s Avonds gingen we gezellig gaan eten bij kaarslicht, at ik zelfgemaakte tortellini in een Italiaans restaurant. We negeerden het feit dat ik er een muis had gezien.
Sliepen in een geweldige kamer met grote badkamer, aten ons buikje vol bij het ontbijt. Gingen via Antwerpen (Meir) naar huis en kwamen totaal versleten terug thuis.

De dag erna werd er niets maar dan ook niets productief gedaan. En de batterijen werden terug opgeladen. Hoewel ze eigenlijk niet echt leeg waren.

Herfst en bankjesmannen

wpid-dsc_0269.jpg

Hoe meer herfst kan het zijn dan nu? Wat hou ik er toch van!!
Ik ben helemaal mee met de herfstsfeer. Momenteel ben ik volledig into het rapen van blaadjes, kastanjes en alle andere dingen die er te rapen vallen. Onlangs ontdekte ik Pinterest. Ik kende het wel maar maakte er geen gebruik van. Nu heb ik me ingelogd en al verschillende keren gebruikt gemaakt van andermans ideeën. Easy peasy!
Ik maakte op het werk met de bewoners al vleermuisjes van wc-rolletjes, ventjes van takjes en blaadjes en griezelige spinnen van kastanjes. Ik deed ook ‘iets’ met een visbokaal.

Een beetje amateuristisch maar in het echt ziet het er wel mooier uit ;-)

Een beetje amateuristisch maar in het echt ziet het er wel mooier uit 😉

Niet slecht voor een eerste keer, denk ik.

Niet slecht voor een eerste keer, denk ik. De pompoentjes zijn van een collega. Het blaadjesmannetje vind ik persoonlijk erg leuk. Je moet er maar opkomen.

wpid-dsc_0272.jpg

Het zijn al prachtige dagen geweest en ik ben al verschillende keren een wandeling gaan maken met Amber. Ik laat ze blaadjes rapen, ’t kind ziet er waarschijnlijk geen beginnen aan 😀 Maar ’t is een leuke leeftijd nu, ik geniet van deze momenten.

Zalig! Ik had mijn fiets geparkeerd aan een bankje en van daaruit een toertje gaan wandelen. Ik was wat gelaten in de sfeer van het moment en liet mijn jas gewoon achter in de fietsmand. Verder op zaten twee mannen op een bankje. Ikke weg. Onderweg kwamen we een groep scholieren tegen en ik maakte een praatje met de turnleraar. Toen ik terugkwam was mijn jas weg… Verdikke! Moest ik hem maar niet laten liggen he.. Ik was al blij dat de fiets er nog stond en dacht, een jas is maar een jas… Automatisch ging mijn blik naar het bankje ietsje verder en wat lag daar, mijn jas! Toen ik hem ging halen waren de ritsen en zakjes opengedaan. Geen buit voor de bankjesmannen! Hah! Ik hoopte ze nog tegen te komen en zo te doen:

Dat ging wel eens deugd gedaan hebben si.

Wat.Een.Weekend!

Van een gevuld weekend gesproken! Dit was wel een erg strakke planning zeg! Het weekend ging vooraf aan twee nachtdiensten, waarvan je wel mag slapen van 23u tot 6u30 maar daar komt niet veel van in huis, deels al door de nachtelijke controle die wij moeten doen en ja, ’t is je eigen bed niet hé.

Woensdag dus de nacht gedaan. Donderdagmiddag de kleine gaan halen naar de opvang om 12u30 om haar rechtstreeks in bed te stoppen. Ik heb geluk, ik heb een mafzakje gecreëerd waardoor ik op vrije dagen thuis gemiddeld 3u tijd heb om te doen wat ik wil. Of, wat moet. Daarom werd er dus gestofzuigd, gepoetst, en allerhande taakjes waar een rondlopende peuter niet veel aan bijdraagt, en contraire… In het weekend hou ik het graag zo veel mogelijk ‘huishoudvrij’, behalve de was. Niet omdat het goedkoper is om was te draaien in het weekend, maar omdat ik in mijn kleren wassen een routine moest vinden, of er zouden wel eens uitpuilende wasmanden durven ontstaan. Daarom: Weekend is wassen en de strijk moet tijdens de week ergens, maar zeker voor het weekend gedaan worden. Als ik dan echt in form ben dan ben ik maandag al van mijn strijk verlost en hoef ik 4 dagen die volgen niet meer aan wassen te denken! Ik zal je er maar bij vertellen dat ik het gestreken goed enkele dagen durf laten staan om het dan eindelijk in de kast weg te leggen. Leg dat dan direct weg, dan ben je er vanaf! Maar kijk, er wordt aan gewerkt, een beetje met een keer hé! Rome is ook niet op een dag gebouwd. Ik zal je er ook bij vertellen dat de wasmanden as we speak toch uitpuilen omdat ik dit weekend gewoonweg geen minigaatje vrij had om er mij mee bezig te houden! Daarom zit ik hier nog ’s avonds laat te wachten tot de handdoeken klaar zijn om ze nog in de droogkast te kunnen stoppen..
En daarom schreef ik dit blogje zeker?

Vrijdag kwam ik dan terug van de nacht en het eerste werk was deze keer om te gaan shoppen want, zaterdag was er een trouw. De kleine bleef slapen bij oma en we moesten er de dag erna niet vroeg om, dus werd er al een hele tijd vooraf nagedacht over wat er zal gedragen worden op de trouw. Kleedje werd gekocht. ’s Middags terug kleine gaan halen. Werkjes doen, en ’s avonds sprak ik af met twee vriendinnen om te gaan eten. Dat etentje was erg gezellig en liep uit tot 2u. Met kleine oogjes werd ik gewekt om 7u want om 7u45 moest ik bij de kapper staan om mijn haren te laten opsteken. Om 9u30 moest ik dan naar de schoonheidsspecialiste om de wenkbrauwen te laten bijwerken en direct daar na werd ik verwacht om te gaan poetsen bij mijn zus. Die verhuist volgende week en de vorige huurders hebben het huis achtergelaten als een varkensstal. Ook hebben ze er 17 jaar in gerookt. Ze hadden 2 grote honden en een vogelière. Het waren geen propere. BIJNA ALLE muren beneden in de leefruimte waren ZWART geschilderd en de keuken donkergrijs… U kunt zich voorstellen dat we nogal ons werk hebben met 1: poetsen en 2: alles schilderen. Toen we thuis kwamen had ik nog drie kwartier om mij klaar te maken (wat natuurlijk niet lukte, ik was een kwartier te laat maar mijn lieve D. had dit al ingecalculeerd en zodus waren we op tijd om onze carpoolers op te pikken). Om 18u30 komen we aan bij wat blijkt een heus feest te worden met alles er op en er aan. Mo mens! Dat eten! Goh, ik was al echt helemaal in mijn nopjes! Hapjes, lekker voorgerecht, hoofdgerecht, dessertbuffet met ijstaart. Het was super! En dan het feest… ik moet wel 5 uren aan een stuk gedanst hebben met hier en daar een kleine pauze. Maar geestig! Het is namelijk zo, als je als ouder eens losgelaten wordt, ontwaakt het innerlijke beest in je 😉 en zegt: Jaaaaaaaaa komaan we geven er een lap op! Die lap duurde tot 5u ’s morgens. Daarna kon ik nog maffen tot 12u en moest ik mezelf uit bed sleuren want om 14u werd ik bij Liese verwacht om kleine Linus te bewonderen.

Die zelfde zondagavond hadden we nog bezoek gepland van D. zijn ouders en twee broers met hun gevolg, en er moest eten voorzien worden. Dus stond ik in pyjama en met vaak (wat een mooi woord ‘vaak’) lasagne te maken voor 8 man en om dan vlug te douchen en een kwartiertje te laat bij Liese aan te komen. Daar SMOLT ik van zo een klein patatje en zo als het begon zo vlug was het terug voorbij en we zeiden het gezinnetje gedag om dan thuis te komen in een vol huis. Daar werd met een glimlach voor gastvrouw gespeeld. Om 21u konden we opruimen en uitgeteld gingen we naar ons paradijs namelijk ons BED. Om 10u stond ik terug op (onze dochter sliep tot 10u??, ik vraag me soms af of dat wel normaal is?) om nog wat verder op te ruimen, in bad te gaan, te eten en dan te vertrekken naar zus haar nieuwe stek om er verder te schilderen en te poetsen. Gelukkig maakte mama eten en konden we onze voetjes onder tafel schuiven (maar is dat geestig) om dan om 19u40 thuis te komen. De vaatwas moest nog geledigd worden, er werd even gepauzeerd om familie te kijken en de pc werd aangezet want de planning voor de opvang moet binnen.
Ondertussen boek ik mijn hellofresh box (dank u Liese :-)) en regel ik ik wat praktische zaken. Daarbij besluit ik nog op het laatste gat een blog te schijven, die langer is dan verwacht en nu zit ik hier nog en het is bijna middernacht!

Slaapwel!

Wat als u lief een avondje stappen is?

download

Wat doe je als je lief uit is en jij alleen thuis zit?

Het huis voor jou alleen hebben, is zálig. Niet alleen heb je total control over het baksje. Verder hoef je tijdens de pauzes niet meer mee te kijken naar dobbit tv.. Oftewel hoe je een muur metselt, een klinkerpad aanlegt of een deurmatje in elkaar knutselt. Het geeft mij hetzelfde gevoel als samen naar de gamma gaan. Eindeloos staan ronddraaien in het gangetje met vijzen, bouten, boormachines,… tientallen keren verzuchten en hopen dat we vlug terug naar huis kunnen om dan te beseffen dat we iets vergeten zijn en terug moeten… Nu weet ik hoe een man zich voelt als hij mee moet met de vrouw gaan shoppen. Hoewel Davy zich gelukkig mag prijzen, ik shop weinig, en dan nog het liefst alleen.

Met een weekendje Aalst in het verschiet maakte ik al vlug plannen om tijd voor mezelf te nemen. Om er zaterdagavond fris en monter uit te zien. De planning startte al van donderdag, want dan dropte ik mijn favoriete kleedjes van het moment in de was zodat ik vandaag mijn outfit kon kiezen voor zaterdagavond. Op het gemak wordt de valies gemaakt. Daarna begeef ik me naar de badkamer. Enkele tips om in no-time een fris en monter snoetje te hebben! (hier mogen de mannen gerust wegzappen, naar dobbit tv ofzo).

* Doe je make up af. Draag je geen? Overweeg eens om toch dagelijkse een getinte dagcrème aan te brengen. Het is goed voor de huid en verdoezelt in 123 oneffenheden en rode puntjes. Reinig je gezicht met water.

* Gebruik een reinigende tonic om je gezicht op te frissen en wat extra te reinigen. Was je gezicht daarna met lauw water.

* Tijd voor de neus. Kijk eens goed. Zwarte puntjes te zien? Meestal stapelen vuiltjes en talg zich op en dan kan het goed zijn om eens gebruik te maken van een neusstrip. Je maakt je neus vochtig, legt de strip er op en laat dit 10 minuutjes op je neus. Het stripje wordt hard en zal al de vuiltjes verwijderen.

* Ondertussen zijn je wenkbrauwen aan de beurt. Periodiek ga je naar een schoonheidsspecialiste om je wenkbrauwen te shapen. Heb je dit nog nooit gedaan, dan moet je dit gewoon eens doen, zeker de moeite. Om dat het bij mij veel geld kost (10 euro) ga ik slechts enkele keren en werk ze tussenin zelf bij. Koop bij kruidvat de wenkbrauwstrips. Dat zijn voorgevormde sjabloontjes met was. Je legt deze op de rand van je wenkbrauw. Trek de strip tegen de haargoeirichting in af. Je zal zien dat er heel wat haartjes meekomen en het is niet pijnlijk (vind ik toch). Zowel voor de boven en onderkant kun je dit doen. Verder werk je de wenkbrauwen af met een pincet. Easy!

* Ondertussen heeft je neusstrip zijn werk gedaan. Neem die af. Je zal zien dat alle onzuiverheden op de strip plakken. Veeg je neus af met een vochtig washandje, droog af en voel hoe zijdezacht die is, ook naast je neusvleugels!

* Nu is het tijd voor een masker. Ik heb een schuimmasker staan die je 15 minuten moet laten inwerken. Van die tijd maak je gebruik om je in de zetel te fakken met een boek, of met het tv bakje. Neem een stuk chocolade en geniet. De chocolade is nefast voor het goede verloop van je relax-avondje.

* Na een kwartiertje neem je het masker af met een vochtig watje (of wat er op de gebruiksaanwijzing staat van je masker).

* Vervolgens breng je een dagcrème aan om je huid dat extraatje te geven.

Nu is je gezicht zijdezacht zoals het achterste van een babykontje!

Verder laat je de zak chips liggen, en geniet je van een lekker potje thee of koffie en doe je vooral lekker je zin!

Tot volgende week en prettig weekend!

Onverwachts shoppingtripje

Deze avond na een lange maar productieve dag werken kom ik thuis. Ik geef mijn liefste een zoen, neem de kleine vast en geef ze ook een welkomstzoen. Veel reactie behalve geneut en getutter kreeg ik er niet van terug dus ik besloot die direct naar bed te brengen, ik had geen zin in gejank en gebleit (nee hoor het kind was moe.. ;-)). Ik open de laptop, betaal een rekening, bekijk hoeveel shopgeld ik nog heb om schoenen te kopen en kijk naar mijn mails. Daar zie ik staan: shopnight in L&L, open tot 21u. Ik twijfelde nog om te gaan maar gezien de nood aan 1 of 2 maten meer en met het oog op 20% korting op de hele collectie, spring ik in de wagen. Nog 50 minuten om een outfit te vinden. Ik graai er op los en neem alle kleedjes die ik mooi vind mee. Plus een blauw broekpak. Het ziet er lang uit, wat goed is want broeken en broekpakken staan mij meestal niet wegens te kort. Samen met een oude bekende starten we het passen. Toevallig hadden we hetzelfde broekpak mee en ja, het staat me. Naast het passen van, laat ons zeggen een gans rek kleren, wordt er ook feedback gegeven tussen ik, de oude bekende en de verkoopster, die mijn nicht is. Ik ben dus zeker van eerlijkheid. Geen verkoopster die alles mooi vind terwijl je er eigenlijk bij staat als een opgeblazen pad en je elk moment in tranen kan uitbarsten, of liever hoopte dat de spiegel gebarsten was. (a women’s mind…) De kleedjes vlogen aan en uit, en uiteindelijk werd de verkoop afgesloten: een blauw mouwloos broekpak met een feloranje blazer en een blauw kleedje met bruin-oranje motief met bijhorend giletje. Voor 111 euro is het geklonken. Mijn aanwinst heb ik nog niet getoond omdat ik al wéét dat de reactie op het broekpak niet zo super zal zijn, dus wacht ik tot we eens weggaan om hem dan omver te blazen van de wauwfactor :-p
Het onverwachts avondje shoppen was een leuke wending na deze lange werkdag. Ik kan je ook nog meedelen dat ik weinig tactvol een serieuze flater heb begaan. Wij waren dus met drie onze ongezouten mening aan het geven aan elkaar op onze outfits. Toen het meisje haar pashokje uitkwam en er stond met een kleedje aan, zei ik: nee, niet mooi hoor! Waarop zij zegt: Dat zijn wel mijn kleren he… Waarop ik luidop begon te lachen (echt uit beschaamdheid, lachen leek mij het enige wat ik kon doen). Toen ze zei ze dat ze het nog niet helemaal juist aanhad dacht ik nog gered te zijn met mijn opmerking dat het daardoor wat te wijd was maar niets was minder waar. ‘k Had het weer geflikt. Soms kan ik nogal botte uitspraken doen maar deze was toch een toppertje :-p

download

De kapper

Om 9u, prima, tot dan!

A. zet ik af bij een vriendin. Daarna rij ik goedgemutst richting centrum Ieper.

Naar de kapper gaan, een hoogdag voor mij. Ik wacht altijd veel te lang, maar eens ik er een afspraak heb, kijk ik er enorm naar uit.

Goeiemorgen!
Goeiemorgen, neemt u maar plaats aan de wastafel.
De baas komt binnen. Hallo! Alles goed? Zet u maar nekeer hier si en zeg het een keer.
Ik wil een froufrou, wat denk je? En liefst lang laten. Is dat de mode? Pas ik daar mee?? Mijn superkapper is de beste want hij kan echt goed knippen, en hij neemt zijn tijd om na te denken wat er zal gebeuren. ’t Is beslist! Een froufrou wordt het, speels met lang haar dat wat wordt bijgeknipt.

Aan de wastafel: hoi! Hoe gaat het? En hoe gaat het met je kindje? Goed hoor, al 14 maand. Goh wat gaat de tijd vlug!

En we zijn weg…

Lekker keuvelen terwijl mijn haar wordt gewassen. Weeral veel te lang gewacht, droog, met gespleten punten. Shampootje erop, conditionertje, haarmaskertje.

Hoofdmassage gewenst? YES PLEASE!

Ogen dicht en genieten maar. Dan naar de kniptafel. Ongelofelijk hoe mijn kapper knippen kan. Gepassioneerd door zijn job, dat zie je. Daarna blaast 1 van de meisjes mijn haar. Stuk voor stuk goede kapsters. Maar Dirk, die knipt altijd.

59 Euro later wandel ik geheel ontspannen naar mijn auto, naar mijn vriendin. Een cavaatje? Tuurlijk 🙂 Blijf je niet eten? Abaja waarom niet? Koffietje nog? Eweja gow…

Eens thuis, de kleine in bed, stofzuigen en poetsen, blogje schrijven, wat nagenieten..

ZALIG!

De avondmarkt

Gezien de wederhelft al gans de week aan het zwoegen is in ons huis, centrale verwarming leggen, vloeren openbreken, je kent dat wel, die toffe verbouwingen, wou hij ontspanning. Een avondmarktje doen, dat zag hij wel zitten en hij had er al zijn zinnen opgezet. Ik zelf was niet zo enthousiast gezien de regenvlagen en ik stelde me al voor om er eentje op ons nek te krijgen. Dan zag ik ons al lopend een schuilplaats zoeken tussen veel te veel volk die net als ons niet wil veranderen in een waterkieken. Maar kijk, hij was overtuigend en ik kon geen nee zeggen gezien ik al gans de week bij mijn moeder logeer en wél kan genieten van rust in ons verlof. Dus gingen we. In de weg er naartoe een vlaagje, met ik aan de passagierszijde een ‘zie je wel’ en ‘moeten we nu echt’, maar toen kwam de aap uit de mouw. Hij wou een halve kilo spekken halen en er was geen houden meer aan. Aangekomen in Dadizele zagen we warempel dat de wolken plaatsmaakten voor heldere hemel en veel zon. Met een ‘zie je wel’ van de andere partij genoten we toch van een gezellige avondmarkt. Het ene eetkraampje naast de andere gevolgd door goedkope kledingstandjes en hier en daar een verkopersstandje. Ik had de perfecte ananassnijder gezien maar mocht hem niet kopen. Met bijna een pruillip op het gezicht vond ik het niet eerlijk dat hij een halve kilo pannenkoeken en een halve kilo spekken kreeg en ik geen ananassnijder. Het zag er zo handig uit. Ik zag het al voor mij, gretig ananassen uithalen gelijk of dat het niets is. Zijn argument was enigszins wel waar toen hij zei: ‘ jaja, ik ken dadde, da vliegt tussen al dat andere daje koopt en dan nie gebruikt. Gelijk je wafelijzer, hoeveel keer heb je dien al gebruikt?’ Oke gelijk heeft hij en als ons huis gevloerd en gepoetst is maak ik zeker bergen wafels tot hij er spijt van krijgt het ding cadeau te hebben gedaan 😉 Enfin, verder tjolend op de markt zagen we een tof kraampje dat namen printte op knuffels, rugzakken, doudou’s, handdoeken, slabbetjes,… We bestelden er twee als cadeautje en tsjeffelden verder. Toen we even stilstonden voelde ik plots iets tussen mijn benen. Warempel, de enorme buldog (denk ik, een grote beige gerimpelde hond) met zijn enorme tong had zitten snuffelen aan mijn achterwerk en… likte wel niet zeker! Ik sprong haast een gat in de lucht van het verschot toen ik achter mij keek en de enorme hond zag staan. Gevolgd door verontschuldigingen van het baasje die een opmerkelijke grijns op het gezicht had. Na het checken van mijn achterwerk konden we doorwandelen en zagen we het koppel waar we het cadeautje voor lieten maken. Zo konden we het afgeven, een gezellige babbel slaan en naar een uurtje of twee terugkeren naar huis. En die broek, die vloog stante pede, in de was!

Duivels!

Natuurlijk deden onze duivels het! Jaja ook hier hangt de vlag trots te wapperen uit ons raam. Ik doe helemaal mee aan de voetbalmadness. Mocht ik kunnen gaan kijken ik zou het niet laten. Gewapend met allerlei duivels gadgets spraken we af bij vrienden om de match te gaan bekijken. Superspannend vond ik het. Met chips, bier en hamburgers (byebye dieet). Tot zondag, duiveltjes!

image