Reboot

dsc_0001_11.jpg

De kerstboom is in de eerste fase van afbraak. Ze is helemaal gepluimd. Het kerstgerief zit in de box, klaar om naar boven gesleept te worden. O wat haat ik toch gesleep naar boven. Wij alletwee hier. Bewijst de ‘tussenstop’ in de dressing op ons eerste verdiep. Dat doen we dan zo. Moet er iets naar het tweede, dan belandt dat op het eerste, om dan een maand nadien ofzo op het tweede te belanden. Werkpuntje. Het zal allemaal beteren(o ijdele hoop) als onze opslagplek boven wat gearrangeerd is. Er staan nu al drie gelijke rekken, klaar om geordend te worden. Momenteel fungeert Emiel zijn kamer als opslagplaats. Je kent het misschien wel:

‘Wat gaan we hiermee doen’

‘Goh, naar hele boven?’

‘Aja!’

-Belandt op eerste verdiep-

Maar dat zal denk ik allemaal opgelost geraken als alles boven een deftig plaatsje krijgt met allemaal gelijke curverboxen, gelabeld enal. Oeeeeh ik verlang al! Er wordt aan gewerkt! Dan zien we het misschien wel zitten om alles wat naar het tweede moet, weg te zetten. Hoewel de aard van het beestje… Maar we zijn positief!!

WANT dames en heren. Ik moet het toch eens over voornemens hebben zeker? Ik ben al een tijdje bezig met een proefprojectje voor mezelf, zijnde het gebruiken van een bullet journal. Meer info vind je hier.

Kort uitgelegd: Een bullet journal is een systeem om je leven en alles wat daarin gebeurt, goed te organiseren zodat je werkelijk dingen gedáán krijgt, in plaats van ze vooruit te schuiven, half te doen, niet af te werken,… Het uitgangspunt is dat je in plaats van losse lijstjes hier en daar (als je die al hebt), 1 schrift bijhoudt en daar mee aan de slag gaat. Je maakt er een eigen agenda in, maakt to-do lijstjes, vinkt die af, verplaatst ze indien nodig, … Je maakt er ook lijstjes in zoals wat heb ik nodig als ik op reis ga, welke boeken wil ik nog lezen, wat wil ik dit jaar nog doen of bereiken… Voor de volledige uitleg verwijs ik liever naar de link en er zijn ook Nederlandstalige filmpjes van de vinden op YouTube. Ik heb er even over gedaan eer ik snapte hoe het werkt en wat voor mij de beste manier is om er mee om te gaan. Ik ben er nog niet helemaal uit omdat ik mijn bullet journal wil combineren met mijn eigen agenda (google calendar) en ik daarbij geen dubbel werk wil doen.

Waarschijnlijk is dit wel allemaal chinees.. Maar je moet het je vooral niet aantrekken. Het feit is, ik wil me beter organiseren en zoek hierbij verschillende manieren. Planning is daarbij een grote troef. Het opschrijven ook. Het brengt me rust en zekerheid dat ik het allemaal wel zal gedaan krijgen. Nu nog mijn autistisch kantje die moet leren omgaan met veranderingen (in die gemaakte planningen) en we zijn er! Maar dat lukt wel hoor.

Samen met dit maak ik ook terug een eindje gebruik van een weekmenu. Nu ik thuis ben gebeurt dat op een vaste dag en doe ik de dag er na boodschappen. Als ik terug deel ga nemen aan het leven van de werkende mens dat zal dit met mijn wisselende uren terug wat inplannen zijn, maar hey, kleine efforts maken grote winsten! Bovendien werkt dit systeem minder afval in de hand en minder impulsieve aankopen. Ik kijk eerst even rond wat ik nog liggen heb en aan de hand daar van maak ik op wat we gaan eten de komende week. Ik kijk ook naar mijn agenda die week. Heb ik veel te doen wordt het iets makkelijks en omgekeerd, heb ik meer tijd dan kan er wel eens iets anders vanaf. De laatste tijd is optie 1 veel van doen!

Waar ik al een tijdje bij mezelf aan werk is, het meer op tijd komen. Ik zeg wel ‘meer’ op tijd komen want echt, met een baby in huis is dat nogal moeilijk soms! Maar ik doe mijn best! Als laatkomer is op tijd komen een opgave. En je moet het mij niet zeggen van ‘ewel vertrek gewoon op tijd, wat is er daar nu zo moeilijk aan’. Wel, moest het zo simpel zijn dan zou iedereen wel op tijd zijn niet? Laatkomers begrijpen mij, op tijd komers waarschijnlijk niet. Waarom ik dit wil aanpakken heeft eigenlijk een simpele reden. Als ik ergens dreig te laat te komen, dan jaag ik mezelf enorm op. Ik krijg stress, ik krijg een kort lontje, ik voel vanalles! Behalve de rust van ‘oh, ik heb nog tijd over’. Ik was dat zo grondig beu, dat ik vanaf nu wél al vele keren op tijd bij die doktersafspraak zat, of bij kind en gezin, of gelijk waar ik een uur heb afgesproken. En ja, ik merk duidelijk verschil bij mezelf. Ik ben die momenten rustiger. Ik probeer de tijd die ik nodig heb om klaar te geraken + de de tijd die ik nodig heb om er te geraken, beter in te schatten.

Soms vraag ik me af, jongens toch, ben ik nu zo een raren aap, die zoveel moeite moet doen om haar leven hier en daar op de rails te houden?

Wat ik ook al een tijdje doe, is meer afstand nemen van sociale media. Zo ben ik minder actief op FB, of ik reageer toch zelden nog op zaken. Ik lees momenteel ook minder blogs en schrijf er ook wat minder momenteel. Het ligt allemaal wat plat omdat ik me ook terug wat meer wil focussen op mijn andere hobby, het haken. Ik heb enkele projectjes in mijn hoofd waar ik graag aan zou beginnen. Resultaten volgen misschien nog.

In ieder geval. Meer voornemens heb ik niet, behalve verder doen zoals ik bezig ben. Pretty good, al zeg ik het zelf!

 

Rest me nog jullie allemaal het beste te wensen voor het nieuwe jaar. Met als grootste wens misschien een goede gezondheid, voor jezelf én voor je naasten. En als je voor uitdagingen staat in dit nieuwe jaar dan hoop ik dat je de kracht vind om die uitdagingen aan te gaan en om er met volle moed en goesting tegenaan te gaan! En om tegenslagen en mindere momenten te zien als kansen om uit te leren en die om te buigen in iets positiefs!

 

De planner in mij

Het is alom gekend dat ik schuldig ben bevonden aan het obsessief en overmatig plannen van allerhande en het daarbij komen te flippen als iéts die planning volledig overhoop gooit. Ik heb het nu concreet over mijn opvangplanning die nu volledig overhoop is gegooid door 9 wijzigingen in mijn voorlopig uurrooster. Maar daar zal ik nu niet over uitweiden want ik heb nogal de neiging om daar over door te drammen 😉

Het is denk ik sinds ik naar het hoger onderwijs ben gegaan, dat ik een agenda begon te gebruiken en dat ik stilletjes aan begon om hier en daar wat te noteren in de agenda om niets te vergeten. Nu ik een dochtertje heb is dit duizend keer verergerd en is mijn agenda mijn heiligdom. Als ik het kwijt ben dat ween ik tranen met tuiten, dat kan ik u op een blaadje geven! Het is mij niet van thuis uit meegegeven want mijn ma is uit zichzelf geen planner. Vorig jaar heb ik haar wel een agenda gekocht omdat ze mij altijd vroeg om dingen te onthouden in haar plaats! Kleine kortsluiting. (onthouden kan ik niet zo goed). Als ik vroeg om bv voor A. te zorgen zei ze: ”t is goed maar ga je dan nog een berichtje sturen zodat ik het niet vergeet’. Jamaarja nee he! Zo werkt dat niet he! En dus nam ik haar mee in de wereld van de planning en organisatie 🙂 en tot nu toe werkt het wel en kocht ze zichzelf al een betere agenda, eentje die voor haar beter paste.

Een goeie week geleden stonden ze hier opeens van de houthandel. Om onze omheining te leveren. Jamaar meneer, zei ik, ze gingen enkele dagen vooraf bellen zeiden ze me (aja want ik ging dat dan inplannen)! Ja? zei de man. Maar kijk ik ben hier nu he, zal ik ze hier lossen? Euh. Ik denk, ik denk nog een beetje. Wacht hoor, ik telefoneer naar D.
Kleine kortsluiting.
D. neemt niet op. Meneer staat daar voor de deur, te kijken en te grijnzen, met zijn koddige snor mij aan te staren en te denken, weer een vrouw die van niets weet. Ondertussen stapelt het verkeer zicht op, want het is spitsuur en hij staat nogal op de baan geparkeerd. Gelukkige komt mijn hero af en begroet de man. ‘Los maar hoor!’. Zegt hij. En voor ik het weet ligt de living vol met planken.

Nee, dat past niet in mijn kraam.

Mama zijn gooit die planning nu en dan ook overhoop, maar da’s anders 🙂

A women with a plan

Typisch, zó typisch ik. Duizend en één dingen plannen op een dag, en de dag zelf beseffen dat je het toch nooit allemaal klaarspeelt. Het begon deze morgen toen mijn wekker om 7u afliep. Zo had ik nog ruime tijd om mezelf te douchen, te ontbijten met de kleine, die laatste aan te kleden en te vertrekken. Om 7 uur dus.. pak 7u10.. of toch nog een beetje, 7u20 dan! Ik ga opsta… 7u35: SHIT ik moet OPSTAAN!

Kleine nog niet wakker, vlug in de douche! In de douche hoor ik D. in de living. ‘Je mag ne keer leren opstaan wi in plaats van te snoozen!’.

‘Ja, ik weet het…’

Ondertussen ben ik uit de douche en zet ik me bij de kleine met mijn kommetje muesli. Kijken hoe ze haar boterhammetje met confituur opeet. Hem in twee trekken, het middelste opeten en dan de korstjes. Zoals ze met beleg eerst haar beleg opeet, het dan opentrekt in twee helften, en dan de helften oppeuzelt. Het doet me glimlachen. Ik hou er van haar af te loeren.

9 Uur moest ik in Moorslede zijn. Daar had ik afgesproken met iemand waarvan ik iets gekocht had via tweedehands. En aangezien ik op bezoek ging bij mijn oma in Ledegem, kwam dat goed uit. Ik volg netjes mijn gps. Toen ik aankwam in de straat vond hij het nummer niet. Tiens.. Raar. Achter de wijk waar ik me bevond stond een nieuwe wijk. Met enkele niet-katholieke manoeuvres bevond ik mij ‘plots’ aan de nieuwbouw wijk. Kasten van huizen, naast nieuwbouw huizen die allemaal op elkaar leken.. Hoewel nummer 96 nergens te vinden was. 95 En 98, maar 96.. Hmm ik stond voor een raadsel. El petito vonden het niet leuk om stil te staan en begon van haar oren te maken. En ik vond dat verdomde huis niet. Toen ik het ging opgeven, mijn haren bijna ging uittrekken en aan mezelf geïrriteerd zei dat ze het speelgoed kon steken waar de zon nooit schijnt, ging ik nog eens onze correspondentie checken. Daar stond ik dan, een minuutje later bij numero 46…

Daarna op weg naar oma. Daar ben ik veel te laat vertrokken richting huis. Gelukkig kwam D. zelf laat thuis van het voetbal en om 13u konden we onze eend opsmoefelen. Volgens alweer een topreceptje van Meus.

Dan ging ik.. was draaien, was plooien, was uithangen, strijken, soep maken, groenten blancheren en invriezen, stofzuigen en misschien nog een dweiltje slaan. Om tegen 16u bij mijn ma te zijn.. Verder dan een wasje draaien ben ik niet geraakt..