Of hoe een jaar voorbij vliegt…

IMG-20170921-WA0001

Mijn lief klein patatje. Je bent vandaag 1 jaar geworden! In de opvang hebben ze dat gevierd en je kreeg er een mooie kroon voor in de plaats. Je grijpgrage handjes zullen die wel in een paar tellen te pakken gehad hebben. Wij doen ons feestje een beetje later.

Mijn klein scheetje. Ik knuffel je elke dag bijna plat, met de nodige zoenen erbij. En het is wederzijds. Je bent zelf ook een knuffelgat. Je kruipt van her naar der en ik vind het zo schattig. Die handjes over de vloer. Plets plets plets. Als je content bent dan schudt je ook je hoofdje heen en weer terwijl je over de grond schuifelt.

 

DSC_0006_3

Zottecontent, zo zien we je vaak. Je bent een vrolijk mannetje. Ook ben je sociaal, je lacht naar vrijwel iedereen, je bent graag bij de bende. Zalig is het gewoon, om je hier bij ons te hebben. En wat mij natuurlijk stiekem blij maakt, is dat je uiterlijk toch een beetje een kopie van mama blijkt te zijn 🙂 Je bent zelfs nog een donkerder type dan mij. Met je diepbruine ogen charmeer je niet alleen mezelf maar vele anderen. Typische moederpraat zeker? 😉

Je bent een enorm pratelgat. Daar zullen je vader zijn genen voor iets tussen zitten. Daar is soms ook geen woord tussen te krijgen 😉

Het heeft wat geduurd. Maar eer je er was, was je niet weg te slaan van je zus.

IMG_20170827_131525

Ja, je bent ‘haar’ Emiel. Ze is zo zot van jou. Ze schermt voor je en zorgt ervoor dat je geen kleine dingetjes in je mond steekt. Of de wc borstel.. Soms is het ook wat teveel voor je. Als je de zoveelste zoentjes en knuffels van je zusje krijgt, maar je wil even rust, dan kan je al eens van je afbijten. Maar Emieltje, je mag er zeker van zijn, je grote zus, daar zal je op kunnen bouwen, dat zie ik zo. Ook jij zoekt haar constant op. En als jullie liggen te schaterlachen, en je kijkt naar mij met je donkere kijkers.

Tja, dan smelt ik…

 

Gelukkige verjaardag kleine sprot!

Advertenties

“Ikke dlie jaal”

 

Voor het derde jaar op rij is er, ik kan nu al zeggen traditie gewijs, een echte bake-off op Amber haar verjaardagsfeestje. Het begon allemaal met ‘ik bak de taart zelf’ en ‘zal ik helpen en er ook eentje maken’. Uiteindelijk bakt iedereen die wil een taart. Een week of twee vooraf hoor ik hier en daar al geroezemoes over welke taart er zal gemaakt worden. De vraag wie wat zal doen en of ééntje wel genoeg zou zijn. Wagen ze zich aan een nieuw recept of houden ze vast aan een aloude voltreffer?

Dit jaar was het een mengeling van de twee. De ene besloot vol moed en lef een nieuw receptje uit. Die kwam er uit 1/3 van het formaat wat het zou moeten zijn 🙂 Maar de smaak was er wel. Er waren taarten die ik nog nooit had gezien of van gehoord had en er waren er die mij terug katapulteerde naar vroeger. Echte nostalgie.

IMG_0347

De havermout taart van mijn mama, zoals ze hem vroeger altijd maakte.

IMG_0346

De charlotte taart van mijn schoonmama

IMG_0342

Mijn kaastaart met limoen

IMG_0349

Moeder’s tweede stuk: zwarte woudtaart

IMG_0351

Zus haar bananentaart

Drie jaar zijn betekent, naast het 5 maal uitblazen van kaarsjes op verjaardagstaarten ook:

img_20160808_112627.jpg

  • Een eigen plekje mogen opeisen in de zetel. Dat is oftewel in het hoekje (ik geef ze geen ongelijk, ik vind het ook zalig daar) oftewel óp het hoekje.

img_20160805_094509.jpg

 

 

 

 

 

 

 

  • Kroontjes helpen maken. Hoewel het toch mama’s versie is die het haalt (of ik moest het in 100 stukken met plakband rechtstreeks op haar hoofd bevestigen, dit leek me geen optie).
  • Eten uit een groot bord met groot bestek.
  • Overal eerst willen zijn met de kreet ‘ikke dlie jaal!’. Van de trap gaan, op de trap gaan, naar het wc gaan, gewoon ergens naartoe gaan, voor de buggy stappen en vooral niet er naast (want alé, dat is toch zó 2-jarig-achtig).
  • De deur van de wc TOE doen bij de grote boodschap. Het is te wachten moeder tot ik klaar ben! Er treedt enige vorm van gêne op. Om dan na het schreeuwen van KLAAR! haar achterste zo ver mogelijk omhoog te duwen om het af te laten vegen. So far de gêne.
  • Onderhandelen gelijk de groten. ‘Amber éérst Pingu kijken en dan poep wassen, oké’? Terwijl ik het net andersom heb aangekondigd
  • Een lievelingsslip hebben. Eentje met aardbeien.
  • Nagels mogen lakken. Laten lakken natuurlijk. Het principe dat het moet eventjes drogen achterna, dat zal wel iets voor vier-jarigen zijn.

 

Lieve Amber, het was fijn om voor jou terug een geslaagd feestje te geven. Je doet ons elke dag verbazen. Ons vel blinkt van fierheid!

 

IMG_0341