Wat.Een.Weekend!

Van een gevuld weekend gesproken! Dit was wel een erg strakke planning zeg! Het weekend ging vooraf aan twee nachtdiensten, waarvan je wel mag slapen van 23u tot 6u30 maar daar komt niet veel van in huis, deels al door de nachtelijke controle die wij moeten doen en ja, ’t is je eigen bed niet hé.

Woensdag dus de nacht gedaan. Donderdagmiddag de kleine gaan halen naar de opvang om 12u30 om haar rechtstreeks in bed te stoppen. Ik heb geluk, ik heb een mafzakje gecreëerd waardoor ik op vrije dagen thuis gemiddeld 3u tijd heb om te doen wat ik wil. Of, wat moet. Daarom werd er dus gestofzuigd, gepoetst, en allerhande taakjes waar een rondlopende peuter niet veel aan bijdraagt, en contraire… In het weekend hou ik het graag zo veel mogelijk ‘huishoudvrij’, behalve de was. Niet omdat het goedkoper is om was te draaien in het weekend, maar omdat ik in mijn kleren wassen een routine moest vinden, of er zouden wel eens uitpuilende wasmanden durven ontstaan. Daarom: Weekend is wassen en de strijk moet tijdens de week ergens, maar zeker voor het weekend gedaan worden. Als ik dan echt in form ben dan ben ik maandag al van mijn strijk verlost en hoef ik 4 dagen die volgen niet meer aan wassen te denken! Ik zal je er maar bij vertellen dat ik het gestreken goed enkele dagen durf laten staan om het dan eindelijk in de kast weg te leggen. Leg dat dan direct weg, dan ben je er vanaf! Maar kijk, er wordt aan gewerkt, een beetje met een keer hé! Rome is ook niet op een dag gebouwd. Ik zal je er ook bij vertellen dat de wasmanden as we speak toch uitpuilen omdat ik dit weekend gewoonweg geen minigaatje vrij had om er mij mee bezig te houden! Daarom zit ik hier nog ’s avonds laat te wachten tot de handdoeken klaar zijn om ze nog in de droogkast te kunnen stoppen..
En daarom schreef ik dit blogje zeker?

Vrijdag kwam ik dan terug van de nacht en het eerste werk was deze keer om te gaan shoppen want, zaterdag was er een trouw. De kleine bleef slapen bij oma en we moesten er de dag erna niet vroeg om, dus werd er al een hele tijd vooraf nagedacht over wat er zal gedragen worden op de trouw. Kleedje werd gekocht. ’s Middags terug kleine gaan halen. Werkjes doen, en ’s avonds sprak ik af met twee vriendinnen om te gaan eten. Dat etentje was erg gezellig en liep uit tot 2u. Met kleine oogjes werd ik gewekt om 7u want om 7u45 moest ik bij de kapper staan om mijn haren te laten opsteken. Om 9u30 moest ik dan naar de schoonheidsspecialiste om de wenkbrauwen te laten bijwerken en direct daar na werd ik verwacht om te gaan poetsen bij mijn zus. Die verhuist volgende week en de vorige huurders hebben het huis achtergelaten als een varkensstal. Ook hebben ze er 17 jaar in gerookt. Ze hadden 2 grote honden en een vogelière. Het waren geen propere. BIJNA ALLE muren beneden in de leefruimte waren ZWART geschilderd en de keuken donkergrijs… U kunt zich voorstellen dat we nogal ons werk hebben met 1: poetsen en 2: alles schilderen. Toen we thuis kwamen had ik nog drie kwartier om mij klaar te maken (wat natuurlijk niet lukte, ik was een kwartier te laat maar mijn lieve D. had dit al ingecalculeerd en zodus waren we op tijd om onze carpoolers op te pikken). Om 18u30 komen we aan bij wat blijkt een heus feest te worden met alles er op en er aan. Mo mens! Dat eten! Goh, ik was al echt helemaal in mijn nopjes! Hapjes, lekker voorgerecht, hoofdgerecht, dessertbuffet met ijstaart. Het was super! En dan het feest… ik moet wel 5 uren aan een stuk gedanst hebben met hier en daar een kleine pauze. Maar geestig! Het is namelijk zo, als je als ouder eens losgelaten wordt, ontwaakt het innerlijke beest in je 😉 en zegt: Jaaaaaaaaa komaan we geven er een lap op! Die lap duurde tot 5u ’s morgens. Daarna kon ik nog maffen tot 12u en moest ik mezelf uit bed sleuren want om 14u werd ik bij Liese verwacht om kleine Linus te bewonderen.

Die zelfde zondagavond hadden we nog bezoek gepland van D. zijn ouders en twee broers met hun gevolg, en er moest eten voorzien worden. Dus stond ik in pyjama en met vaak (wat een mooi woord ‘vaak’) lasagne te maken voor 8 man en om dan vlug te douchen en een kwartiertje te laat bij Liese aan te komen. Daar SMOLT ik van zo een klein patatje en zo als het begon zo vlug was het terug voorbij en we zeiden het gezinnetje gedag om dan thuis te komen in een vol huis. Daar werd met een glimlach voor gastvrouw gespeeld. Om 21u konden we opruimen en uitgeteld gingen we naar ons paradijs namelijk ons BED. Om 10u stond ik terug op (onze dochter sliep tot 10u??, ik vraag me soms af of dat wel normaal is?) om nog wat verder op te ruimen, in bad te gaan, te eten en dan te vertrekken naar zus haar nieuwe stek om er verder te schilderen en te poetsen. Gelukkig maakte mama eten en konden we onze voetjes onder tafel schuiven (maar is dat geestig) om dan om 19u40 thuis te komen. De vaatwas moest nog geledigd worden, er werd even gepauzeerd om familie te kijken en de pc werd aangezet want de planning voor de opvang moet binnen.
Ondertussen boek ik mijn hellofresh box (dank u Liese :-)) en regel ik ik wat praktische zaken. Daarbij besluit ik nog op het laatste gat een blog te schijven, die langer is dan verwacht en nu zit ik hier nog en het is bijna middernacht!

Slaapwel!

Weekendje Aalst

LCT-footer

De laatste keer dat we zijn gaan geocachen, was het weekend van 20 december. Samen met broers en schoonzussen. Ook het eerste weekendje zonder de kleine. Dat maakte het niet minder plezant. Dat kan wel eens deugd doen, eens niet moeten denken aan wanneer eten, slapen, … Met andere woorden een weekendje vrij 🙂 Kleine gedropt bij oma en opa en we waren weg. Een cacheweekendje. Het wordt een vaste gewoonte om een keer in het jaar dit te organiseren. Vooraf wordt een hotel geboekt, in een regio waar veel reeksen liggen. Ik boekte een Best Western hotel in centrum Aalst voor 34.5 euro per persoon per nacht met ontbijt. Erg goed meegevallen! Deze hotelketen kan ik ten zeerste aanraden.

Onze dag begon met een reeks. 10 Kilometer stond er tegen de middag op onze teller. Met onze picknick mee trotseerden we een beetje koude en wind, maar gelukkig was er geen regen bij. De gure wind vingen we op met af en toe een slok elexir dat we kochten in een winkel tijdens onze tocht. Na de reeks een warm soepje en dan was het tijd voor een volgend reeksje van 6 kilometer. Na de 16 kilometer in de benen te hebben begon het donker te worden en trokken we naar het hotel. We vonden met onze drie wagens toch allen gratis parking vlakbij, wat mooi meegenomen was aangezien het 19 euro was per auto om te parkeren. Na het inchecken een verkwikkend badje, om daarna mezelf op te snakken en samen op zoek te gaan naar een leuk plekje om te eten. Als bij toeval ontdekten we een goed restaurant. Ik was al blij, want geen reservatie op een zaterdagavond is wat risky. En als het op eten aankomt.. ge weet het hé 😉 Gelukkig was het top en konden we voldaan afzakken naar de kerstmarkt. Daar vlogen we in de shotjes. Die trouwens belachelijk veel kostten. Maarja, wat wil je.. Slim zoals we zijn gingen we op zoek naar ons eigen fles in een nachtwinkel. We gingen voor de blue thrill. Jammer genoeg vonden we geen citroensap en zakten we af naar het hotel waar we nog een afsluitertje dronken en moe maar voldaan ons bed gingen opzoeken. De dag er op stonden er nog enkele reeksjes op de planning maar ik moest forfait geven, mijn enkels hadden het begeven.

Wij gingen alvast ons dochter gaan halen die we toch een beetje misten 🙂

Enkele sfeerbeeldjes:

Geen zo een superfoto maar het was mooi zicht, zoals je er vele hebt tijdens het cachen.

Geen zo een superfoto maar het was een mooi zicht, zoals je er vele hebt tijdens het cachen.

Een gevonden cache die gelogd werd.

Een gevonden cache die gelogd werd.

Soms moet er eens geklommen worden om er eentje te vinden.

Soms moet er eens geklommen worden om er eentje te vinden.

Schone paarden!

Schone paarden!

Deze fake rat is de cache. Het logrolletje hangt er aan vast met een touwtje.

Deze fake rat is de cache. Het logrolletje hangt er aan vast met een touwtje.

Recupereren

Ik rij naar huis na een lange werkdag. Op de radio is men aan het praten met een jong meisje. Op de achtergrond hoort ze iets van geluid. Ze vraagt of het hondje op de achtergrond ook van one direction houdt (want daar ging het over). ‘Dat is mijn broertje’, zegt de meid. Waarop de radiomadam het weg lacht. Zou ik ook doen denk ik bij mezelf. Zou mij ook overkomen, zo een uitspraken. Jammer dat ik ze niet onthou of ze stonden hier regelmatig eens op de blog. Ik vond het wel grappig.

Het was een zwaar weekend en het zat nog in mijn kleren. Dat is dan zo zeker, als je ouder wordt. De meesten denken nu waarschijnlijk, hoor ze, nog zo jong.. Maar ja het is wat het is, ik heb precies meer tijd nodig om te recupereren dan vroeger. Zaterdagavond zijn we gaan eten naar vrienden. A. sliep in een reisbedje en het liep uit tot 3u30. We zijn dan maar blijven slapen. Om 6u45 was ze wakker. Na drie uurtjes slaap zaten we een half uurtje later met het bevriende koppel en de kindjes aan tafel koffiekoeken te eten. Het was erg gezellig. We babbelden wat na over de avond voordien. Het was de eerste keer dat we het lief ontmoetten van onze andere vriendin. Die heeft 4/5 van de avond liggen slapen en snurken in de zetel en kwam alleen aan tafel om te eten en te drinken. Toen hij niet sliep keek hij naar een film op TV. En hoewel de gastvrouw de tv al drie keer verzet had op studio brussel, hij nam het bakske en verdraaide het steeds. Alé, het was gezellig hé! Zei ik nog toen hij wegging. Hij zal het niet gehoord hebben gezien hij slaapdronken en zonder iets te zeggen de deur uit ging. Hij zal nogal gekeken hebben in de spiegel toen hij opstond de dag erop, wanneer hij ontdekte dat hij mocht frotten om zijn gezicht proper te krijgen, die we vol getekend hadden met zwarte stift toen hij sliep.
Aaaahja die moet het mor weten!

Die ochtend vertrokken we naar huis. Om ’s middags al om 14u30 paraat te staan voor de jaarlijkse familiebijeenkomst. Koffie en taart, en daarna drank. Voor mij water aub.

Maandag was ik thuis en deed ik ’s middags een noenetuksje.

En vandaag was ik maar nen oovn, ‘een halven’.